Ένα υπέροχο,μαγευτικό,ταξίδι μέσα από τον δημιουργικό κόσμο του κεντήματος,του ραψίματος,του πλεξίματος και όχι μόνο.....
Την σημερινή Κυριακή, Ε΄Λουκά συνέπεσε την πρώτη Νοεμβρίου,με την εορτή των Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού και της μητρός αυτών Θεοδότης.
Επίσης,κι η εορτή Δαβίδ Οσίου,εν Ευβοία (ις΄αι.).
Καλημέρα σας!
Νέα εργασία,νέο πρότζεκτ......που το κύριο θέμα του......θα είναι ένα μικρό πάνελ, με θρησκευτικά μοτίβα!
Σήμερα θα σας παρουσιάσω το κέντημα,με το μοτιβο του Σταυρού,σ'ένα μικρό βιντεάκι.
Χαίρε του κόσμου η Σωτηρία
Χαίρε Ελλάδος η προστασία
Χαίρε των Αγγέλων παράδοξον θέαμα
Χαίρε των ανθρώπων ακλόνητον έρεισμα.
Χαίρε Μήτηρ Αειπάρθενος του Παντάνακτος Χριστού.
Χαίρε σκέπη και αντίληψις του λαού σου του πιστού.
Χαίρε ότι εφάνης σκέπουσα το σον Ένθος
Χαίρε ότι παρέχεις νίκας τω στρατοπέδω.
Χαίρε πηγή πλουσίας χρηστότητος
Χαίρε λαμπάς Θεού αγαθότητος.
Χαίρε δι' ης τους εχθρούς εκνικώμεν
Χαίρε προς ήν καθ' εκάστην βοώμεν
Χαίρε Σκέπη ολόφωτε.
Ο Νέστορας ήταν πολύ νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη και γνώριμος του Αγίου και ενδόξου Δημητρίου.
Ο Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ότι ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός χαιρόταν για τις νίκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ονομαζόμενου Λυαίου, μίσησε την υπερηφάνεια του. Βλέποντας όμως και τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, πήρε θάρρος. Πήγε λοιπόν στη φυλακή, όπου ήταν κλεισμένος ο Μεγαλομάρτυρας, και έπεσε στα πόδια του. Δούλε του Θεού Δημήτριε, είπε, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με το Λυαίο, γι' αυτό προσευχήσου για μένα στο όνομα του Χριστού. Ο Άγιος, αφού τον σφράγισε με το σημείο του τιμίου Σταυρού, του είπε ότι και το Λυαίο θα νικήσει και για το Χριστό θα μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ο Νέστορας μπήκε στο στάδιο χωρίς φόβο και ανεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοί». Και αφού πολέμησε με το Λυαίο, του κατάφερε δυνατό χτύπημα με το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε.
Εξοργισμένος τότε ο Διοκλητιανός, διέταξε και σκότωσαν με λόγχη το Νέστορα, αλλά και το Δημήτριο. Έτσι, μ' αυτή του την ενέργεια ο Νέστορας δίδαξε ότι σε κάθε ανθρώπινη πρόκληση πρέπει να αναφωνούμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;» (Ψαλμός νε' 5). Ο Κύριος είναι βοηθός μου και δε θα φοβηθώ. Τι θα μου κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος;
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Γιατί το μαρτύριο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου ήταν τόσο σύντομο σε σχέση με άλλους μεγαλομάρτυρες;
~Φύλαξε αμίαντη στον εαυτό του τη Θεία Χάρη που έλαβε κατά το βάπτισμα και ούτε στο νου του, λέγει, δεν καταδέχθηκε ποτέ να βάλει ο Άγιος κάτι από τα μη θεοσεβή… Και βλέποντας τον ο καρδιογνώστης Θεός τόσο αιχμαλωτίσθηκε από το νοερό κάλλος του, ώστε να ευδοκήσει να σκηνώσει μέσα σ’ αυτόν και να αποτελέσει ένα πνεύμα με αυτόν, και ξεκινώντας από εκεί να τον κάνει ολόκληρο θείο…
Ο Δημήτριος είχε φθάσει διά της νήψεως ήδη και προ του μαρτυρίου στην τελειότητα και στη θέωση και έτσι, κατά την ανεξερεύνητη βουλή του Θεού, δε χρειαζόταν παρά ένα σύντομο μαρτύριο, με το οποίο σαν άλλος πνευματικός στάχυς θα θεριζόταν, για να συναχθεί στις ουράνιες αποθήκες.
Τα φοβερά βασανιστήρια από τα όποια έπρεπε να περάσουν άλλοι μάρτυρες υποβασταζόμενοι από την Χάρη του Θεού, για να δοκιμασθεί έτσι και να ατσαλωθεί η προαίρεσή τους, δεν χρειάζονταν στον Δημήτριο, γιατί αυτός «πριν ή γνώναι το κακόν, έξελέξατο το αγαθόν».
Με την νηπτική εργασία, η οποία ήταν θεοδίδακτος, είχε καταστεί τόσο τέλειος κατά την προαίρεση, ώστε ο πειράζων, μη βλέποντας καμμιά πιθανότητα επιτυχίας, μετά τον πρώτο ανιχνευτικό πειρασμό του σκορπιού, δεν τόλμησε να επιστρέψει από φόβο μήπως πολλαπλασιάσει τους στεφάνους του Μάρτυρος…
+ Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ο Κύριος,καθώς ιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς,διέπλεε μαζί με τους Μαθητές Του την τρικυμισμένη θάλασσα της Τεβεριάδος. Οι Μαθητές έμφοβοι του ζητούν να τους σώσει από τον επαπειλούμενο καταποντισμό. Και Εκείνος διά του λόγου Του γαλήνευσε την θάλασσα!
Μετά το θαυμαστό αυτό γεγονός προσωρμίσθηκαν στην απέναντι όχθη,στην χώρα των Γαδαρηνών και τούτο,γιατί ο Χριστός ήθελε αυτή την φορά να γαληνεύσει την τρικυμία της ψυχής ενός ανθρώπου που ζούσε εκεί και ταλαιπωρούνταν σε αφάνταστο βαθμό από την επήρεια των ακαθάρτων πνευμάτων.
Τα ακάθαρτα πνεύματα
Σύμφωνα με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής και της Εκκλησιαστικής παραδόσεως, τα ακάθαρτα πνεύματα είναι προσωπικές υπάρξεις του πνευματικού κόσμου με αυτεπίγνωση,δική τους θέληση και ελευθερία.
Δημιουργήθηκαν από τον Θεό,όπως και οι λοιπές αγγελικές δυνάμεις. Εξέπεσαν,όμως,από το ύψος της θείας Δόξης και της μετά του Θεού κοινωνίας,εξαιτίας της αυτονομήσεως,της κακής προαιρέσεως και του εγωΐσμού. Ο διάβολος δεν θέλησε να εννοήσει ότι ο Θρόνος του Θεού είναι η αγάπη και η άκρα Ταπείνωση και παρότι μισεί ασύλληπτα τον Χριστό,γνωρίζει ότι Εκείνος εξακολουθεί να του προσφέρει απροσωπόληπτα την αγάπη Του. Και σε αυτό ακριβώς συνίσταται ο "βασανισμός",από τον οποίο ζητούν τα ακάθαρτα πνεύματα να απαλλαγούν.όπως λέει η περικοπή μας. Γιατί είναι πράγματι φοβερό να μισείς κάποιον και εκείνος να μη παύει να σε αγαπά.
Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2026
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ
Μαρκιανού και Μαρτυρίου μαρτύρων (+355),
Ταβιθάς,ήν θανούσαν ανέστησεν ο Απόστολος Πέτρος.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
Στην αρχή της ζωής σου νομίζεις πως είσαι πλούσιος επειδή έχεις πολλούς ανθρώπους γύρω σου.
Παρέες.
Φίλους.
Γνωστούς.
Συναδέλφους.
Συμμαθητές.
Κολλητούς.
Το τσουβάλι γεμάτο.
Και καμαρώνεις.
Μέχρι που αρχίζει η ζωή να σε μαθαίνει.
Έρχεται η πρώτη δυσκολία… και φεύγουν μερικοί.
Έρχεται η πρώτη αποτυχία… και φεύγουν κι άλλοι.
Λες ένα «όχι» εκεί που πάντα έλεγες «ναι»… και ξαφνικά κάποιοι αλλάζουν απέναντί σου.
Σταματάς να βολεύεις… και αρχίζουν να σε ξεχνούν.
Δεν συμφωνείς σε όλα… και η «φιλία» παγώνει.
Σηκώνεσαι λίγο πιο ψηλά… και βλέπεις κάποιους να ενοχλούνται.
Πέφτεις χαμηλά… και βλέπεις άλλους να εξαφανίζονται.
Και τότε κοιτάζεις το τσουβάλι.
Άδειο σχεδόν.
Και απορείς:
«Μα πού πήγαν όλοι εκείνοι που έλεγαν ότι θα είναι πάντα εδώ;»
Μην ψάχνεις.
Η ζωή έκανε απλώς το ξεκαθάρισμά της.
Γιατί οι πολλοί αγαπούν την παρουσία σου όσο δεν τους κοστίζει.
Οι αληθινοί όμως μένουν κι όταν η παρουσία σου γίνεται βάρος.
Οι πολλοί είναι εκεί στα γέλια.
Οι λίγοι στα δάκρυα.
Οι πολλοί ξέρουν πού μένεις.
Οι λίγοι ξέρουν τι κουβαλάει η καρδιά σου.
Οι πολλοί θα σε ρωτήσουν:
«Τι κάνεις;»
Οι λίγοι θα καταλάβουν ότι δεν είσαι καλά πριν καν τους απαντήσεις.
Οι πολλοί θα σε χειροκροτήσουν όταν ανεβαίνεις.
Οι λίγοι θα σκύψουν να σε σηκώσουν όταν πέσεις.
Και πρόσεξε:
Η μεγαλύτερη έκπληξη δεν είναι ποιοι έφυγαν.
Είναι ποιοι έμειναν.
Εκείνος που δεν το περίμενες.
Εκείνος που δεν έκανε ποτέ μεγάλα λόγια.
Εκείνος που δεν σου έταξε αιώνια φιλία.
Αλλά όταν σκοτείνιασε η ζωή σου…
ήταν εκεί.
Χωρίς θόρυβο.
Χωρίς επίδειξη.
Χωρίς συμφέρον.
Με μια κουβέντα.
Με ένα τηλέφωνο.
Με μια αγκαλιά.
Με μια προσευχή.
Και τότε καταλαβαίνεις κάτι που χρειάζονται χρόνια για να το μάθεις:
Δεν χάνεις ανθρώπους όταν φεύγουν.
Χάνεις ανθρώπους όταν ανακαλύπτεις ότι ποτέ δεν ήταν πραγματικά δικοί σου.
Κι αυτοί που μένουν;
Αυτούς να τους προσέχεις.
Να τους τιμάς.
Να μην τους θεωρείς δεδομένους.
Γιατί ένας άνθρωπος που μένει κοντά σου όταν δεν έχει τίποτε να κερδίσει από εσένα, αξίζει περισσότερο από εκατό που σε θυμούνται μόνο όταν τους χρειάζεσαι… ή σε χρειάζονται.
Κάποτε φοβόσουν που το τσουβάλι άδειαζε.
Τώρα να φοβάσαι μήπως ξαναγεμίσει με λάθος ανθρώπους.
Γιατί η ωριμότητα δεν είναι να έχεις πολλούς γύρω σου.
Είναι να ξέρεις ποιον κρατάς δίπλα σου.
Και αν στο τέλος της διαδρομής κοιτάξεις μέσα στο τσουβάλι και έχουν απομείνει μόνο δύο, τρεις, τέσσερις άνθρωποι…
μη λυπηθείς.
Να ευχαριστήσεις τον Θεό.
Γιατί η ζωή δεν σου πήρε τους πολλούς.
Σου αποκάλυψε τους αληθινούς.
Και να θυμάσαι...
Το τσουβάλι της φιλίας χωράει πολλούς,
αλλά η ζωή κρατάει μόνο εκείνους που άντεξαν να μείνουν όταν δεν ήσουν βολικός, δυνατός, χαμογελαστός ή χρήσιμος.
Οι υπόλοιποι δεν χάθηκαν.
Απλώς αποκαλύφθηκαν.
{π.Δημήτριος}
Πρωτοπρεσβυτέρος
~~~~~~~~~~~~~~
ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ
~~~~~~~~~~~~~~
Η παράδοση αναφέρει ότι ήταν ένας από τους γιους του Ιωσήφ από άλλη γυναίκα, γι' αυτό ονομαζόταν αδελφός του Κυρίου. Η συγγενική του, όμως, σχέση με τον Κύριο δεν είναι ομόφωνα καθορισμένη. Αλλά το γεγονός είναι ότι ο Ιάκωβος ο αδελφόθεος έγινε πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων και είναι αυτός που έγραψε την πρώτη Θεία Λειτουργία της χριστιανικής Εκκλησίας.
Ο Ιάκωβος, λοιπόν, ποίμανε την Εκκλησία των Ιεροσολύμων με δικαιοσύνη, με γενναία στοργή και στερεότητα στην πίστη. Αυτό όμως, εξήγειρε τη μοχθηρία και την κακουργία των Ιουδαίων. Αφού τον έπιασαν, τον έριξαν πάνω από το πτερύγιο του Ναού, και ενώ ακόμα ήταν ζωντανός, τον αποτελείωσαν με άγριο κτύπημα ροπάλου στο κεφάλι.
Έργο του Ιακώβου είναι και η Καθολική Επιστολή του στην Καινή Διαθήκη, στην οποία να τι μας συμβουλεύει, σχετικά με το πως πρέπει να χειριζόμαστε το λόγο του Θεού: «Γίνεσθε ποιηταὶ λόγου καὶ μὴ μόνον ἀκροαταί, παραλογιζόμενοι ἑαυτούς» (Επιστολή Ιακώβου, α' 22). Δηλαδή να γίνεσθε εκτελεστές και τηρητές του λόγου του Θεού και όχι μόνο ακροατές. Και να μη ξεγελάτε τον εαυτό σας, με την ιδέα ότι είναι αρκετό και μόνον να ακούει κανείς το λόγο.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Τέλος, η μνήμη του αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου, φέρεται και την Κυριακή μετά την Γέννηση του Χριστού, μαζί με τη μνήμη του Δαβίδ του Προφήτου και Ιωσήφ του μνήστορος, συνοδευόμενη με το ακόλουθο δίστοιχο: «Σὺ τέκτονος παῖς, ἀλλ᾿ ἀδελφὸς Κυρίου, τοῦ πάντα τεκτήναντος, ἐν λόγῳ, μάκαρ». Τελείται δε αύτω η Σύναξις εν τω σεπτώ αυτού Ναώ το όντι ένδοθεν της Υπεραγίας Θεοτόκου εν τοις Χαλκοπρατείοις.
Δύο πράγματα να απομακρύνεις από τον εαυτόν σου:
Να μην θεωρείς τον εαυτόν σου αξιόλογο και σπουδαίο και να μην νομίσεις ότι κάποιος από τους συνανθρώπους σου είναι κατώτερος από σένα.
{Μέγας Βασίλειος}
Καλή κι Ευλογημένη Εβδομάδα!
Στις πιο σκοτεινές μας στιγμές, δεν χρειαζόμαστε συμβουλές...
Αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε, είναι η δύναμη της ανθρώπινης σύνδεσης!
Μια ήσυχη παρουσία, ένα απαλό άγγιγμα
ή την παραμικρή χειρονομία...
που μας υπενθυμίζει ότι δεν είμαστε μόνοι!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΚΑΛΟ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ!
Τα καλά λόγια είναι σαν σπόροι.
Ίσως τα πεις μια φορά, με έναν αυθόρμητο τρόπο, χωρίς να το πολυσκεφτείς, όμως, στον άλλον μπορεί να ανθίσουν μέσα του για χρόνια.
Σε μια εποχή που περισσεύει η βιασύνη και η κριτική, μια ευγενική κουβέντα, ένας ειλικρινής έπαινος, μια φράση αναγνώρισης… μπορεί να είναι το στήριγμα που θα θυμάται κάποιος μια ολόκληρη ζωή.
Μίλα όμορφα.
Άφηνε το ευγενικό , καλοσυνάτο ίχνος σου, στα βήματά σου.
Δεν ξέρεις ποια ψυχή ίσως άγγιξες, απλά επειδή της είπες μια καλή κουβέντα την κατάλληλη στιγμή.
Και η ευλογία του Θεού δεν θα λείψει από τη ζωή σου.
(π. Ιωάννης)
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Καλή κι Ευλογημένη Εβδομάδα!
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΓΕΩΡΓΟΣ
Η παραβολή του Σπορέωσ συνδέεται με το Πρόσωπο του Ιησού Χριστού,αφού Εκείνος είναι ο καλός γεωργός. Σπόρος είναι ο Λόγος του Θεού και γη,χωράφι οπου πέφτει ο σπόρος,είναι η καρδιά του ανθρώπου.
Πολύ εύστοχα ο Άγιος ιωάννης ο Χρυσόστομος λέει ότι ο ουράνιος Γεωργός εξήλθε για να σπείρει. Και από που εξήλθε,διερωτάται, Αυτός που είναι παρών σε όλα τα μέρη, Αυτός που με την παρουσία Του γεμίζει τα πάντα? Και πως εξήλθε? Όχι τοπικά,αλλά με την σχετική προς εμάς συγκατάβασή Του.Έγινε δηλαδή πλησιέστερός μας με την ανανθρώπησή Του. Και εξήλθε,άραγε,για να καταστρέψει την γεμάτη από αγκάθια γη? Καθόλου. Βγήκε για να την καλλιεργήσει,να την φροντίσει και να σπείρει τον λόγο της ευσεβείας,της Θεοσεβείας. Αυτό είναι το έργο του Χριστού.
*Με τη δυνατή πίστη ο άνθρωπος όλα μπορεί να τα κάνει...*
Όχι γιατί είναι δυνατός ο ίδιος,
αλλά γιατί ο Θεός είναι Παντοδύναμος.
Όταν η καρδιά εμπιστευθεί ολοκληρωτικά τον Χριστό, ακόμη και τα αδύνατα μπορούν να γίνουν δυνατά.
«Πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι».
Αρκεί να μην χάσουμε την πίστη, την ελπίδα και την εμπιστοσύνη μας στον Θεό.
Σας εύχομαι να περάσετε φίλοι μου,ένα όμορφο Σαββατοκύριακο,με υπέροχες στιγμές!!!
«Ξέρεις, ἔχει συνηθίσει τὸ μυαλό σου νὰ κρίνει.
Ἅμα θὲς νὰ σταματήσεις νὰ κρίνεις, ξεκινᾶς νὰ μὴν κρίνεις τὰ κακά.
Ἅμα ἀρχίσεις ἔτσι, τὸ ἕνα σοῦ μυρίζει τὸ ἄλλο σοῦ βρωμᾶ, τὸ ἄλλο σὲ δυσκολεύει, μετὰ θὰ μὲ κατακρίνεις κι ἐμένα.
Θὰ συνηθίσει ὁ νοῦς, παιδί μου.
Γι᾿ αὐτό, συνεχῶς βλέπε τὴν ὡραία πλευρὰ τῶν πραγμάτων.»
"Άγιος Ευμένιος Σαριδάκης"
Ο Άγιος Κυπριανός ήταν πλούσιος, ευγενής, φιλόσοφος από την Καρχηδόνα της Λιβύης. Έζησε στα χρόνια του Δεκίου (249 - 251 μ.Χ.) και εξασκούσε τη μαγική τέχνη στην Αντιόχεια.
Κάποτε ένας ειδωλολάτρης ονόματι Αγλαΐδας ερωτεύτηκε μια Χριστιανή παρθένο που ονομαζόταν Ιούστα. Η κοπέλα δεν ανταποκρινόταν στον έρωτά του κι εκείνος κατέφυγε στο διάσημο μάγο Κυπριανό. Όλα όμως τα μαγικά τεχνάσματα του Κυπριανού αποδείχθηκαν ανώφελα μπροστά στην σταθερή άρνηση της Χριστιανής κόρης. Παραδεχόμενος την χρεωκοπία της τέχνης του, έκαψε τα μαγικά του βιβλία ενώπιον του Επισκόπου Ανθίμου, ζητώντας να βαπτισθεί και να γίνει ιερεύς.
Πράγματι, ανήλθε όλες τις ιερατικές βαθμίδες και τέλος εξελέγη Επίσκοπος Καρχηδόνος. Μαζί του παρέλαβε και την Ιούστα, την οποία χειροτόνησε διακόνισσα μετονομάζοντάς την Ιουστίνα. Έδειξε αποστολικό ζήλο και γι αυτό το διέβαλαν στον Δέκιο. Εξορίσθηκε στην Αντιόχεια, όπου και φυλακίσθηκε και αργότερα στη Νικομηδεία, όπου ο Κλαύδιος τον αποκεφάλισε μαζί με την Ιουστίνη.
Τα λείψανά τους τα παρέλαβαν ευλαβείς Χριστιανοί και τα μετέφεραν στην Ρώμη, όπου και τα έθαψαν στον επισημότερο λόφο της πόλεως.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
" Τα σταφύλια τρυγημενα και τα σκόρδα φυτεμένα"
Πρόσκληση του Θεού σε κάθε άνθρωπο
Ο Κύριος καλεί διαχρονικά κοντά Του κάθε άνθρωπο. Ζητεί να Τον ακολουθούμε με πιστότητα,με εμπιστοσύνη στην αγάπη Του,με ταπεινό φρόνημα,για να οδηγηθούμε όχι μόνο στην θεογνωσία,αλλά και στην αυτογνωσία.
Αυτή η πρόσκληση εκφράζει την επιθυμία του Θεού να βιώσουμε μιά ουσιαστική σχέση μαζί Του.
Να αποκτήσουμε την πνευματική αίσθηση ότι η πίστη μας προς Αυτόν και η υπακοή στο θείο Του θέλημα μας θεραπεύουν, εξαγιάζουν και μεταμορφώνουν. Μας κάνουν μετόχους του χαρίσματος της θεΐκής υιοθεσίας,κοινωνούς της αρρήτοτ δόξης,του φωτός και της αθανασάις του Θεού.
Και ακόμη,η ανταπόκριση στην πρόσκληση Του μας καθιστά ικανούς να είμαστε ισορροπημένοι,δίκαιοι και ειρηνικοί,όσον αφορά στην σχέση μας με τον συνάνθρωπο,γιατί θέτουμε τον Κύριο οδηγό και διδάσκαλο της ζωής μας.
Αρχιμ. Ν. Κ.
ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ
Να «φοβάσαι» τους ασυνεπείς ανθρώπους…
Εκείνους που τα λόγια δεν συμβαδίζουν με τις πράξεις τους.
Εκείνους που σε βομβαρδίζουν με υποσχέσεις και γλυκόλογα και μόλις λίγο τους δώσεις προσοχή και τους ανοίξεις την καρδιά σου, πέφτουνε πάνω σου και σε κατασπαράζουνε γεμίζοντάς σε ενοχές για αυτό που οι ίδιοι σου προκαλούνε.
Να «φοβάσαι» τους ασυνεπείς ανθρώπους…
Αυτούς που δεν παραδέχονται ποτέ τα λάθη τους.
Αυτούς που προσπαθούνε να δικαιωθούν, που προσπαθούνε να την βγάλουν λάδι σε κάθε ευκαιρία. Εύκολα τους αναγνωρίζεις.
Έχουν τη δικαιολογία έτοιμη, για κάθε τι στο στόμα.
Να «φοβάσαι» τους ασυνεπείς ανθρώπους.
Αυτούς που δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων.
Αυτούς που για όλα έχουν να σου δώσουνε και από μία συμβουλή με το στανιό. Αυτούς που ξέρουν πριν από σένα τί είναι καλύτερο για σένα...
Θα τους καταλάβεις από τα μούτρα που θα σου κατεβάσουνε, όταν δεν πάς σύμφωνα με τα θέλω τους και σύμφωνα με τα νερά τους.
Να «φοβάσαι» τους ασυνεπείς ανθρώπους…
Ασυνεπείς απέναντι στον ίδιο τους τον εαυτό.
Ασυνεπείς απέναντι στα πιστεύω τους.
Ασυνεπείς απέναντι στους ανθρώπους γύρω τους.
Ασυνεπείς απέναντι και στον Θεό τον ίδιο…
Πως περιμένεις να φερθούνε σε σένα διαφορετικά;
Να «φοβάσαι» τους ασυνεπείς ανθρώπους…
Και να μην έχεις προσδοκίες ότι κάποτε θα αλλάξουν.
"Ελευθεριάδης Ελευθέριος"
