Ένα υπέροχο,μαγευτικό,ταξίδι μέσα από τον δημιουργικό κόσμο του κεντήματος,του ραψίματος,του πλεξίματος και όχι μόνο.....
Η Χάρις του Θεού στην ζωή του πίστου
Αφιερωμένη στην μνήμη του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά είναι η σημερινή Κυριακή,ως συνέχεια του εορτασμού της Ορθοδοξίας. Επιγραμματικά αναφλερουμε ότι ο Άγιος Γρηγόριος έζησε τον 14ο αι.
Γεννήθηκε το 1296 στην Κωνσταντινούπολη,μόνασε στο Άγιον Όρος και έγινε Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης,όπου και εκοιμήθη το 1359. Η προσφορά του στην ζωή της Εκκλησίας έχει ανυπολόγιστη αξία. Με τον φωτισμένο από το Άγιο Πνεύμα νου του,την αγιασμένη κατά Χριστόν εμπειρία του και την κατάρτιση του στην θεολογία και ζωή των Αγίων Πατέρων διετράνωσε ότι ο απρόσιτος και αμέθεκτος κατά την ουσία του Θεός είναι προσωπική ύπαρξη. Γι'αυτό και κινείται αγαπητικά προς το δημιούργημα του,τον άνθρωπο,τον προσλαμβάνει εν Χριστώ Ιησού και τον εναγκαλιζεται με την άκτιστη Χάρι και ενέργεια,χωρίς να εγκαταλείπει το απρόσιτο φως της ουσίας του.
Οι Χαιρετισμοί σε βάζουν στον Παράδεισο.
-----------------------------------
Στην έρημο του Αγίου όρους ζούσε ένας γέροντας που οι άλλοι μοναχοί τον φώναζαν «ο παππούς των Χαιρετισμών». Δεν ήξερε πολλά γράμματα, ούτε είχε διαβάσει βαθιά πνευματικά βιβλία. Είχε όμως μια καρδιά που χτυπούσε στον ρυθμό του «Χαίρε».
Για πενήντα χρόνια, ο κανόνας του ήταν ένας: κάθε ώρα, και μια Στάση των Χαιρετισμών. Είτε έπλεκε καλάθια, είτε μάζευε λίγα χόρτα ανάμεσα στις πέτρες, το στόμα του έσταζε μέλι πνευματικό. Χαίρε , Χαίρε , Χαίρε, !!!
Όταν ήρθε η ώρα να φύγει από τον κόσμο, ο γέροντας ένιωσε μια γλυκιά αδυναμία. Ξάπλωσε στο σκληρό του κρεβάτι, κρατώντας σφιχτά το φθαρμένο βιβλιαράκι των Χαιρετισμών. Καθώς η ανάσα του γινόταν όλο και πιο αραιή, η ψυχή του βρέθηκε μπροστά στις Πύλες του Παραδείσου.
Εκεί, σύμφωνα με τη διήγηση που ψιθυρίζουν οι ασκητές στις αγρυπνίες, συνέβη το εξής
Άγγελος Κυρίου στάθηκε δίπλα του και του ζήτησε τις «αποσκευές» του. Ο γέροντας τρόμαξε. «Δεν έχω τίποτα, άγιε Άγγελε. Ούτε ελεημοσύνες έκανα, ούτε μεγάλους ναούς έχτισα. Μονάχα μια φτωχή σπηλιά είχα».
Τότε, ο Άγγελος του έδωσε ένα ματσάκι από ολόλευκα, φωτεινά τριαντάφυλλα που κρατούσε στα χέρια του. «Αυτά είναι τα "Χαίρε" που έλεγες κάθε μέρα. Αυτό είναι το διαβατήριό σου». Δώστα στην Παναγία
Καθώς οι Πύλες άνοιγαν, δεν είδε έναν κριτή αυστηρό, αλλά μια Μητέρα που τον περίμενε. Η Παναγία ήταν εκεί, ακριβώς όπως την είχε φανταστεί τόσες φορές στις προσευχές του.
«Έλα, παιδί Μου», του είπε. «Τόσες φορές Μου άνοιξες την πόρτα της καρδιάς σου με τους Χαιρετισμούς, τώρα η δική Μου πόρτα είναι ορθάνοιχτη για σένα».
Όταν οι γύρω μοναχοί πήγαν να τον κηδέψουν, βρήκαν κάτι που τους άφησε άφωνους. Ο γέροντας είχε φύγει, αλλά το χέρι του ήταν παγωμένο πάνω στη λέξη «Χαίρε» του τελευταίας στάσης.
Λένε πως για τρεις μέρες, η σπηλιά του μύριζε σαν να είχαν ανθίσει μέσα της όλα τα λουλούδια του Άθωνα μαζί. Οι Χαιρετισμοί είναι η «γέφυρα» που ενώνει τη γη με τον ουρανό.
Υ.Γ.: Το παραπάνω απόσπασμα είναι από τον χώρο του διαδικτύου.
Σήμερα,το απόγευμα στην εκκλησία μας,μέσα στην πένθιμη,μελαγχολική περίοδο της Αγίας Σαρακοστής,που διανύουμε θα ακούσουμε με πανηγυρική λαχτάρα τους Β' Χαιρετισμούς της Παναγίας μας!
Το παρακάτω βιντεάκι είναι από τους Α' Χαιρετισμούς της Παναγίας μας!
Παρασκευή,6 Μαρτίου 2026
-----------------------------
Β' Χαιρετισμούς της Παναγίας μας
Των εν Αμορίω 42 μαρτ.,
Μαξίμου,Ευφροσύνου,
Ιουλιανού και Ευβούλου μαρτύρων,
Εύρεσις Τιμίου Σταυρού και ήλων υπό της Αγίας Ελένης,
Αρκαδίου και Ησυχίου του θαυματουργού Οσίων
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
Μία μέρα πριν μας αποχαιρετήσει ο Φερβουάριος,ακούσαμε μέσα σε πανηγυρική χαρά,τους Α΄Χαιρετισμούς της Παναγίας μας.
Χαίρεται!
Ολοκληρώνω.....έπειτα από αρκετό καιρό απουσίας από το σπιτάκι μου και την όμορφη γειτονιά μας,το τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς για τον στολισμό της κουζίνας!
Σας παρουσιάζω μία ποδιά,που έραψα με τα ελάχιστα υφασμάτακια που μου περίσεψαν από την συγκεκριμένη εργασία.
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
