Ένα υπέροχο,μαγευτικό,ταξίδι μέσα από τον δημιουργικό κόσμο του κεντήματος,του ραψίματος,του πλεξίματος και όχι μόνο.....
Το πρώτο μοτίβο του πάνελ,είναι ήδη έτοιμο και είναι ένας λαμπερός,χρυσαφένιος Σταύρος που με την απέραντη λάμψη του, θ' ακτινοβολεί σε όλα τα θρησκευτικά μοτίβα!
Την σημερινή Κυριακή, Ε΄Λουκά συνέπεσε την πρώτη Νοεμβρίου,με την εορτή των Αγίων Αναργύρων, Κοσμά και Δαμιανού και της μητρός αυτών Θεοδότης.
Επίσης,κι η εορτή Δαβίδ Οσίου,εν Ευβοία (ις΄αι.).
Καλημέρα σας!
Νέα εργασία,νέο πρότζεκτ......που το κύριο θέμα του......θα είναι ένα μικρό πάνελ, με θρησκευτικά μοτίβα!
Σήμερα θα σας παρουσιάσω το κέντημα,με το μοτιβο του Σταυρού,σ'ένα μικρό βιντεάκι.
Χαίρε του κόσμου η Σωτηρία
Χαίρε Ελλάδος η προστασία
Χαίρε των Αγγέλων παράδοξον θέαμα
Χαίρε των ανθρώπων ακλόνητον έρεισμα.
Χαίρε Μήτηρ Αειπάρθενος του Παντάνακτος Χριστού.
Χαίρε σκέπη και αντίληψις του λαού σου του πιστού.
Χαίρε ότι εφάνης σκέπουσα το σον Ένθος
Χαίρε ότι παρέχεις νίκας τω στρατοπέδω.
Χαίρε πηγή πλουσίας χρηστότητος
Χαίρε λαμπάς Θεού αγαθότητος.
Χαίρε δι' ης τους εχθρούς εκνικώμεν
Χαίρε προς ήν καθ' εκάστην βοώμεν
Χαίρε Σκέπη ολόφωτε.
Ο Νέστορας ήταν πολύ νέος στην ηλικία, ωραίος στην όψη και γνώριμος του Αγίου και ενδόξου Δημητρίου.
Ο Νέστορας, λοιπόν, βλέποντας ότι ο αυτοκράτωρ Διοκλητιανός χαιρόταν για τις νίκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ονομαζόμενου Λυαίου, μίσησε την υπερηφάνεια του. Βλέποντας όμως και τα θαύματα του Αγίου Δημητρίου, πήρε θάρρος. Πήγε λοιπόν στη φυλακή, όπου ήταν κλεισμένος ο Μεγαλομάρτυρας, και έπεσε στα πόδια του. Δούλε του Θεού Δημήτριε, είπε, εγώ είμαι πρόθυμος να μονομαχήσω με το Λυαίο, γι' αυτό προσευχήσου για μένα στο όνομα του Χριστού. Ο Άγιος, αφού τον σφράγισε με το σημείο του τιμίου Σταυρού, του είπε ότι και το Λυαίο θα νικήσει και για το Χριστό θα μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, ο Νέστορας μπήκε στο στάδιο χωρίς φόβο και ανεφώνησε: «Θεὲ τοῦ Δημητρίου, βοήθει μοί». Και αφού πολέμησε με το Λυαίο, του κατάφερε δυνατό χτύπημα με το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε.
Εξοργισμένος τότε ο Διοκλητιανός, διέταξε και σκότωσαν με λόγχη το Νέστορα, αλλά και το Δημήτριο. Έτσι, μ' αυτή του την ενέργεια ο Νέστορας δίδαξε ότι σε κάθε ανθρώπινη πρόκληση πρέπει να αναφωνούμε: «Κύριος ἐμοὶ βοηθός, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος;» (Ψαλμός νε' 5). Ο Κύριος είναι βοηθός μου και δε θα φοβηθώ. Τι θα μου κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος;
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Γιατί το μαρτύριο του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου ήταν τόσο σύντομο σε σχέση με άλλους μεγαλομάρτυρες;
~Φύλαξε αμίαντη στον εαυτό του τη Θεία Χάρη που έλαβε κατά το βάπτισμα και ούτε στο νου του, λέγει, δεν καταδέχθηκε ποτέ να βάλει ο Άγιος κάτι από τα μη θεοσεβή… Και βλέποντας τον ο καρδιογνώστης Θεός τόσο αιχμαλωτίσθηκε από το νοερό κάλλος του, ώστε να ευδοκήσει να σκηνώσει μέσα σ’ αυτόν και να αποτελέσει ένα πνεύμα με αυτόν, και ξεκινώντας από εκεί να τον κάνει ολόκληρο θείο…
Ο Δημήτριος είχε φθάσει διά της νήψεως ήδη και προ του μαρτυρίου στην τελειότητα και στη θέωση και έτσι, κατά την ανεξερεύνητη βουλή του Θεού, δε χρειαζόταν παρά ένα σύντομο μαρτύριο, με το οποίο σαν άλλος πνευματικός στάχυς θα θεριζόταν, για να συναχθεί στις ουράνιες αποθήκες.
Τα φοβερά βασανιστήρια από τα όποια έπρεπε να περάσουν άλλοι μάρτυρες υποβασταζόμενοι από την Χάρη του Θεού, για να δοκιμασθεί έτσι και να ατσαλωθεί η προαίρεσή τους, δεν χρειάζονταν στον Δημήτριο, γιατί αυτός «πριν ή γνώναι το κακόν, έξελέξατο το αγαθόν».
Με την νηπτική εργασία, η οποία ήταν θεοδίδακτος, είχε καταστεί τόσο τέλειος κατά την προαίρεση, ώστε ο πειράζων, μη βλέποντας καμμιά πιθανότητα επιτυχίας, μετά τον πρώτο ανιχνευτικό πειρασμό του σκορπιού, δεν τόλμησε να επιστρέψει από φόβο μήπως πολλαπλασιάσει τους στεφάνους του Μάρτυρος…
+ Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
Ο Κύριος,καθώς ιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς,διέπλεε μαζί με τους Μαθητές Του την τρικυμισμένη θάλασσα της Τεβεριάδος. Οι Μαθητές έμφοβοι του ζητούν να τους σώσει από τον επαπειλούμενο καταποντισμό. Και Εκείνος διά του λόγου Του γαλήνευσε την θάλασσα!
Μετά το θαυμαστό αυτό γεγονός προσωρμίσθηκαν στην απέναντι όχθη,στην χώρα των Γαδαρηνών και τούτο,γιατί ο Χριστός ήθελε αυτή την φορά να γαληνεύσει την τρικυμία της ψυχής ενός ανθρώπου που ζούσε εκεί και ταλαιπωρούνταν σε αφάνταστο βαθμό από την επήρεια των ακαθάρτων πνευμάτων.
Τα ακάθαρτα πνεύματα
Σύμφωνα με την διδασκαλία της Αγίας Γραφής και της Εκκλησιαστικής παραδόσεως, τα ακάθαρτα πνεύματα είναι προσωπικές υπάρξεις του πνευματικού κόσμου με αυτεπίγνωση,δική τους θέληση και ελευθερία.
Δημιουργήθηκαν από τον Θεό,όπως και οι λοιπές αγγελικές δυνάμεις. Εξέπεσαν,όμως,από το ύψος της θείας Δόξης και της μετά του Θεού κοινωνίας,εξαιτίας της αυτονομήσεως,της κακής προαιρέσεως και του εγωΐσμού. Ο διάβολος δεν θέλησε να εννοήσει ότι ο Θρόνος του Θεού είναι η αγάπη και η άκρα Ταπείνωση και παρότι μισεί ασύλληπτα τον Χριστό,γνωρίζει ότι Εκείνος εξακολουθεί να του προσφέρει απροσωπόληπτα την αγάπη Του. Και σε αυτό ακριβώς συνίσταται ο "βασανισμός",από τον οποίο ζητούν τα ακάθαρτα πνεύματα να απαλλαγούν.όπως λέει η περικοπή μας. Γιατί είναι πράγματι φοβερό να μισείς κάποιον και εκείνος να μη παύει να σε αγαπά.
Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2026
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ΛΟΥΚΑ
Μαρκιανού και Μαρτυρίου μαρτύρων (+355),
Ταβιθάς,ήν θανούσαν ανέστησεν ο Απόστολος Πέτρος.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ΚΑΛΗΜΕΡΑ
