Καλημέρα σας!
Νέα εργασία,νέο πρότζεκτ......που το κύριο θέμα του......θα είναι ένα μικρό πάνελ, με θρησκευτικά μοτίβα!
Σήμερα θα σας παρουσιάσω το κέντημα,με το μοτιβο του Σταυρού,σ'ένα μικρό βιντεάκι.
Καλημέρα σας!
Νέα εργασία,νέο πρότζεκτ......που το κύριο θέμα του......θα είναι ένα μικρό πάνελ, με θρησκευτικά μοτίβα!
Σήμερα θα σας παρουσιάσω το κέντημα,με το μοτιβο του Σταυρού,σ'ένα μικρό βιντεάκι.
Για τίποτα δεν πρέπει να μετανιώνεις σε αυτή τη ζωή.
Ούτε για τα καλά, ούτε για τα άσχημα.
Ούτε για τις λάθος αποφάσεις, ούτε για τις σωστές.
Όσα έζησες μέχρι τώρα, όσα σου έφεραν απέραντη χαρά ή σε έκαναν να νιώσεις λύπη..
Για τους ανθρώπους που έβαλες ή που έβγαλες από την ζωή σου...
Για αυτά που κέρδισες ή έχασες...
Για τις αναμνήσεις που σε κάνουν να χαμογελάς
Αλλά και για εκείνες... Που σε κάνουν να νιώθεις ένα κόμπο στο στομάχι...
Όλα αυτά, σε έμαθαν πολλά και σε έκαναν αυτό που είσαι τώρα.
Η κάθε επιλογή σου
Η κάθε απόφαση που πήρες , ήταν πάντα ένας δρόμος....
Ένας δρόμος που σε περνάει μέσα από την ζωή, είτε από πιο εύκολα, είτε από πιο δύσβατα μονοπάτια κάθε φορά, ανάλογα με τις αποφάσεις που παίρνεις...
Πάντα όμως, όταν τα περνάς, κάτι μαθαίνεις
Γιατί, όλα τα μονοπάτια , ακόμα κι αν καμιά φορά, νομίζεις ότι χάνεις τον δρόμο σου,
Σε οδηγούν στον προορισμό σου.
Και ο σκοπός τους απλά, είναι να σε κάνουν πιο ώριμο.
Να σε μάθουν να ζεις.
Να ζεις, σαν να μην υπάρχει αύριο..
Μικρό σούπλα....με vintage cup.....σε απλικε κέντημα....
Τα σουβέρ ραπτικής,περιλαμβάνουν κι άλλη αγαπημένη τεχνική που δεν είναι άλλη από το κέντημα!
Καλημέρα σας!
Ένα υπέροχο θέμα......για όσους ασχολούνται με το κέντημα,το ράψιμο,το πλέξιμο,γενικά με την χειροτεχνία και δεν πρέπει να λείπει από δίπλα τους....είναι το ψαλίδι!
ΨΑΛΙΔΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ
Επέλεξε η αγαπητή μας Mariela,πατήστε πάνω στον σύνδεσμο....ΕΔΩ....για να δείτε την σχετική ανάρτηση της,να μας ταρακουνήσει να πιάσουμε τα εργαλεία μας και να δημιουργήσουμε ότι αγαπάμε βάζοντας πάνω από όλα την δική μας έμπνευση και την φαντασία μας για ένα όμορφο αποτελέσμα.
Είναι η έβδομη φορά που κεντάω το μοτίβο με την κούπα κι αυτήν την φορά επέλεξα στην απόχρωση του ζωηρού κι έντονου πορτοκαλί χρώματος!
Καλημέρα σας!
Πολλές φορές μας μένουν μικρά κομματάκια από υφασματάκια που έχουμε χρησιμοποιήσει από άλλες εργασίες μας κι έχουμε δύο επιλογές να τα πετάξουμε ή να τους δώσουμε μία δεύτερη ευκαιρία αν έχουμε την θέληση και την καλή διάθεση.....
Η αλήθεια είναι ότι έχουν κι ένα κόστος τα υφασμάτα και δεν σου πηγαίνει καρδιά να το πετάξεις στα σκουπίδια κι όλο σκεφτέσαι και λες κάπου θα αξιοποιηθούν...να τώρα που ήρθε η στιγμή να εξασκηθούμε και μ'αυτό τον τρόπο,να δοκιμάσουμε και που ξέρεις ίσως μας γίνει κι εμμονή......
Σας είχα αναφέρει σε προηγούμενη ανάρτηση,για την προετοιμασία.....αν θέλετε ρίξτε μία ματιά (ΕΔΩ),πατήστε πάνω στον σύνδεσμο για να δείτε πως τακτοποίησα τα μικρά - μικρά κομματάκια σε δύο μπλοκ,με την προΰπόθεση να φτιάξω ένα τσαντάκι.....εν τέλει κατέληξα μέσα από τα δύο μπλοκ,να δημιουργήσω δύο τσαντάκια με πολλά κοινά στοιχεία,αλλά με μία μεγάλη διαφορά.
Σήμερα,σας παρουσιάζω το ένα τσαντάκι...... Την μπροστινή όψη του,περιέχει ένα μοτίβο σε κέντημα που απεικονίζει μία παιχνιδιάρικη πεταλουδίτσα ,που πετάει,τραγουδώντας και χορεύοντας σ'ένα ρόζ,κοριτσίστικο κάμπο με τα πολύχρωμα φτερά της!
Η πίσω όψη του,έχει μονόχρωμο,βαμβακερό,ρόζ υφασματάκι
Ήδη, διανύουμε τον δεύτερο μήνα του φθινόπωρου κι η φύση σιγά σιγά ξεκινάει να φοράει την φθινοπωρινή στολή της και να μας χαμογελάει ότι ο καιρός περνάει και πρέπει να ετοιμάζομαστε για την μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων!
Αποφάσισα........ να φτιάξω ένα χαρούμενο,χαμογελαστό Αΐ Βασίλη,σ'ένα μικρό διακοσμητικό που θα συνοδεύει ήτε την κούπα μας ή μπορεί να το στολίσω στο χριστουγεννάτικο δέντρο ή σε κάποιο σημείο στο χώρο που περνάω τις περισσότερες ώρες της ημέρας.
Mug rug, με το υπέροχο μοτίβο, της κούπας!
Σε προηγούμενες αναρτήσεις μου,σας είχα παρουσιάσει την προσωποίημενη τσαντούλα (πατήστε εδώ), αν θέλετε να την δείτε,επίσης και το σουπλά της (εδώ). Σήμερα,θα σας παρουσιάσω και το τελευταίο κομμάτι που συνοδεύει τ' όλο προσωποίημενο σετάκι που είναι η πετσετούλα του.
Μία φορά κι έναν καιρό....σ'ένα μακρυνό,ορεινό χωριό της Ρωσίας με τους λιγοστούς ανθρώπους σε μεγάλη ηλικία έμεινε κι ανάμεσα τους,μία κοπέλα. Με το ιδίαιτερο όνομα της και το σπάνιο, συλλεκτικό ντύσιμο της, η γνωστή κι αγαπητή σ'όλους, η Babushka.
Ήταν μονή της,δεν είχε κανέναν στον κόσμο αφού οι δικοί της ανθρώποι είχαν φύγει από την ζωή. Το σπιτάκι της ήταν πολύ έξω από το χωριό κι ήταν χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου,και λίγο ποιο κάτω περνούσε ο κεντρικός δρόμος της περιοχής που ενώνει τα γειτονικά χωριά.
Της αρέσε να ασχολείται με το νοικοκυριό της,το χωραφάκι της και τα λιγοστά ζωάκια της. Ξυπνούσε από την αυγή για να προφτάσει να προλάβει τις δουλειές της με το φως του ήλιου. Να καθαρίσει το σπιτάκι της,να μαγειρέψει,να βάλει μπουγάδα,να φροντίσει τα ζώα της και το χωραφάκι της,με τις ελάχιστες καλλιέργειες της.Περνούσε τόσο γρήγορα η ώρα που δεν το καταλαβαίνε κι ερχόταν το βράδυ κι ήταν τόσο πολύ κουρασμένη,που δεν της έμεινε καθόλου χρόνο ν'ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο.
Τον χειμώνα, που οι μέρες είναι μικρότερες κι οι νύχτες μεγαλύτερες, είχε περισσότερο χρόνο ν'ασχοληθεί με τ' άγαπημένα της χόμπυ,την ραπτική και το κέντημα. Έραβε τα ρούχα της,στην ποδοκίνητη ραπτομηχανή,που ήταν αγαπημένο δώρο από την μακαρίτισα την γιαγιά της. Κι έν συνεχεία πάνω στα ραμένα φορέματα της,κεντούσε διάφορα μοτίβα παρμένα από την φύση, που την υπεραγαπούσε και την λατρεύε με την ελπίδα να περάσουν γρήγορα οι κρύες ημέρες, να ζεστάνει ο καιρός για ν'ανθίσουν οι κάμποι,οι πλαγιές των βουνών με όμορφα αγριολουλούδα ,κάθε λογής χρωμάτων που ξετρυπώναν μέσα από το πράσινο χορτάρι.