Κάποτε, σε ένα μικρό χωριό της Ελλάδας, ζούσε μια γριά αμυγδαλιά στην άκρη του προαυλίου μιας παλιάς εκκλησίας. Ήταν πολύ γέρικη, τα κλαδιά της ήταν ροζιασμένα και κάθε χειμώνα έμοιαζε σαν να μην έχει πια ζωή μέσα της.
Όμως, η αμυγδαλιά είχε ένα μυστικό.
Κάθε χρόνο, μόλις τελείωνε ο βαρύς χειμώνας, περίμενε ένα σύνθημα. Ήξερε πως πλησίαζε η ώρα, όταν οι μέρες άρχιζαν να μεγαλώνουν και το κρύο δεν "δάγκωνε" πια τόσο πολύ.
Μια Παρασκευή απόγευμα, η αμυγδαλιά ένιωσε το σύνθημα.
Άκουσε την καμπάνα της εκκλησίας να χτυπάει γλυκά, όχι βαριά, αλλά σαν να καλεί σε γιορτή.
Είδε τις γυναίκες του χωριού να μπαίνουν στην εκκλησία κρατώντας αγκαλιές από φρέσκα λουλούδια (ζουμπούλια και μαργαρίτες) για να στολίσουν την εικόνα της Παναγίας.
Μύρισε το πρώτο λιβάνι που βγήκε από τα ανοιχτά παράθυρα. Τότε, η αμυγδαλιά κατάλαβε:
«Είναι οι Χαιρετισμοί της Παναγίας!» είπε μέσα της.
Και τότε, έγινε το δικό της "θαύμα". Ενώ το πρωί ήταν ακόμα γυμνή και καφέ, μέσα σε λίγες ώρες, καθώς οι ψαλμωδίες άρχισαν να βγαίνουν από την εκκλησία, τα κλαδιά της άρχισαν να τρέμουν από χαρά. Μικρά, ροζ και λευκά μπουμπούκια πέταξαν παντού. Μέχρι να τελειώσει η ακολουθία και να βγει ο κόσμος κρατώντας τα αναμμένα κεριά, η γριά αμυγδαλιά είχε ντυθεί νύφη! Ήταν η πρώτη που άνθισε σε όλο το χωριό.
Λένε πως η αμυγδαλιά ανθίζει πάντα εκείνες τις μέρες, γιατί θέλει κι αυτή να πει το δικό της «Χαίρε» στην Παναγία, προσφέροντας τα πιο όμορφα λουλούδια της.
Αύριο λοιπόν, όταν θα πάμε στην εκκλησία, για κοίταξε γύρω σου... Μπορεί να δεις κι εσύ κάποιο δέντρο που μόλις άνθισε για να γιορτάσει μαζί μας.
Στην έρημο του Αγίου όρους ζούσε ένας γέροντας που οι άλλοι μοναχοί τον φώναζαν «ο παππούς των Χαιρετισμών». Δεν ήξερε πολλά γράμματα, ούτε είχε διαβάσει βαθιά πνευματικά βιβλία. Είχε όμως μια καρδιά που χτυπούσε στον ρυθμό του «Χαίρε».
Για πενήντα χρόνια, ο κανόνας του ήταν ένας: κάθε ώρα, και μια Στάση των Χαιρετισμών. Είτε έπλεκε καλάθια, είτε μάζευε λίγα χόρτα ανάμεσα στις πέτρες, το στόμα του έσταζε μέλι πνευματικό. Χαίρε , Χαίρε , Χαίρε, !!!
Όταν ήρθε η ώρα να φύγει από τον κόσμο, ο γέροντας ένιωσε μια γλυκιά αδυναμία. Ξάπλωσε στο σκληρό του κρεβάτι, κρατώντας σφιχτά το φθαρμένο βιβλιαράκι των Χαιρετισμών. Καθώς η ανάσα του γινόταν όλο και πιο αραιή, η ψυχή του βρέθηκε μπροστά στις Πύλες του Παραδείσου.
Εκεί, σύμφωνα με τη διήγηση που ψιθυρίζουν οι ασκητές στις αγρυπνίες, συνέβη το εξής
Άγγελος Κυρίου στάθηκε δίπλα του και του ζήτησε τις «αποσκευές» του. Ο γέροντας τρόμαξε. «Δεν έχω τίποτα, άγιε Άγγελε. Ούτε ελεημοσύνες έκανα, ούτε μεγάλους ναούς έχτισα. Μονάχα μια φτωχή σπηλιά είχα».
Τότε, ο Άγγελος του έδωσε ένα ματσάκι από ολόλευκα, φωτεινά τριαντάφυλλα που κρατούσε στα χέρια του. «Αυτά είναι τα "Χαίρε" που έλεγες κάθε μέρα. Αυτό είναι το διαβατήριό σου». Δώστα στην Παναγία
Καθώς οι Πύλες άνοιγαν, δεν είδε έναν κριτή αυστηρό, αλλά μια Μητέρα που τον περίμενε. Η Παναγία ήταν εκεί, ακριβώς όπως την είχε φανταστεί τόσες φορές στις προσευχές του.
«Έλα, παιδί Μου», του είπε. «Τόσες φορές Μου άνοιξες την πόρτα της καρδιάς σου με τους Χαιρετισμούς, τώρα η δική Μου πόρτα είναι ορθάνοιχτη για σένα».
Όταν οι γύρω μοναχοί πήγαν να τον κηδέψουν, βρήκαν κάτι που τους άφησε άφωνους. Ο γέροντας είχε φύγει, αλλά το χέρι του ήταν παγωμένο πάνω στη λέξη «Χαίρε» του τελευταίας στάσης.
Λένε πως για τρεις μέρες, η σπηλιά του μύριζε σαν να είχαν ανθίσει μέσα της όλα τα λουλούδια του Άθωνα μαζί. Οι Χαιρετισμοί είναι η «γέφυρα» που ενώνει τη γη με τον ουρανό.
Υ.Γ.: Το παραπάνω απόσπασμα είναι από τον χώρο του διαδικτύου.
Σάββατο,7 Μαρτίου 2026
-------------------------
Λαυρεντίου Οσίου εν Σαλαμίνι,
Τωμ εν Χερσώνι επισκοπησάντων Ιερομάρτ.
(Εφραίμ,Βασιλέως,Ευγενίου,Ελπιδίου),
Παύλου Οσίου του απλού,
Νέστορος και Αρκαδίου επισκ. Τριμυθούντος,
Εφραίμ πατρ. Αντιοχείας.
Να έχετε ένα όμορφο και δημιουργικό Σαββατοκύριακο!!!
Ένας οφθαλμός της ψυχής και λύχνος,που δίνει φως στο σώμα,είναι η διάκριση,σύμφωνα με την ευαγγελική εκείνη φωνή,που λέει: Ο λύχνος του σώματος είναι ο οφθαλμός,εάν λοιπόν ο οφθαλμός σου είνια υγιής,όλο το σώμα σου θα είναι φωτεινό.
Εάν όμως ο οφθαλμός σου είναι πονηρός όλο το σώμα σου θα είναι βυθισμένο στο σκοτάδι.
Εξετάζοντας η διάκριση όλες τις σκέψεις και τις πράξεις του ανθρώπου διαστέλλει και διαχωρίζει κάθε κακό και βδελυκτό στον Θεό πράγμα και απομακρύνει από την ψυχή και τη ζωή μας την πλάνη.
Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαΐος
-----------------------------------
Μέσα,από το παραπάνω μήνυμα,του ημεροδείκτη,σας παρουσιάζω την σημερινή μου εργασία,που έπειτα από καιρό,προς δόξα Θεού, ασχοληθήκα με την αγαπημένη μου ενασχόληση,που δεν είναι άλλο από τα ραπτικά μου σύνεργα.
Εδώ ωδεύει προς την ολοκλήρωση του.......
Αναμένεται περισσοτέρο φωτογραφικό υλικό,αφού το συγκεκριμένο πρόζεκτ ξεκινήσε από την αρχή.
Δευτέρα, 18 Σεπτεμβρίου 2023
Ευμενίου επισκ.Γορτύνης,
Αριάνδης μάρτυρος.
Σας εύχομαι μία όμορφη,δημιουργική εβδομάδα με ότι αγαπάτε να φτιάχνετε με τα χρυσά σας χεράκια!!!
Οι αιρέσεις συγκλόνισαν κυριολεκτικά την Εκκλησία,γιατί οι αιρετικοί παρέκαμπταν το μυστήριο της χριστιανικής πίστεως και προσπαθούσαν να την κατανοήσουν με βάση τη φιλοσοφία.
Μπροστά στον κίνδυνο του εξελληνισμού της χριστιανικής πίστης,οι Πατέρες του δ' και ε' αιώνα μεγαλουργούν και γράφουν ένα σπουδαίο κεφάλαιο της πνευματικής ιστορίας της ανθρωπότητας.
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους ο Σεπτέμβριος ορίστηκε ως ο πρώτος μήνας του έτους.
Τη σειρά δέ αυτή τη διατηρεί και σήμερα στο εκκλησιαστικό μηνολόγιο,σύμφωνα με τα έθιμα της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας,η οποία εξακολουθεί να εορτάζει κατά την 1η Σεπτεμβρίου την αρχή της Ινδικτιώνος ή Ινδίκτου{έκ του λατινικού indictio:κύκλος δεκαπέντε ετών και εποχή χρονολογική}.
Παρασκευή, 1 Σεπτεμβρίου 2023
Αρχή της Ινδίκτου,Συμεών του Στυλίτου,Ιησού του Ναυή.
Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος κατέχει κεντρική θέση στην αγιολογική και εικονογραφική παράδοση της Ορθοδοξίας.
Είναι ο προφήτης της Καινής Διαθήκης,ο ασυμβίβαστος μάρτυρας και το υπόδειγμα της ασκητικής ζωής.
Η "δέηση" είναι η πιο χσρακτηριστική παράσταση στην αγιογραφία,που εικονίζει στο μέσον τον Κύριο της δόξας και δεξιά και αριστερά τη Θεότοκο και τον Ιωάννη τον Βαπτιστή σε στάση δεομένη να εύχονται για τη σωτηρία της ανθρωπότητας.
Πνευματικός θάνατος είναι ο χωρισμός της ψυχής από τον Θεό,ο κλονισμός της υΐικής σχέσης ανάμεσα στον Πλάστη και το Πλάσμα Του.
Θεΐκό στοιχείο μέσα μας η ψυχή ζει και μεγαλουργεί ενωμένη με την αρχή της,τον Θεό. Τούτη η ενότητα εξασφαλίζει στον άνθρωπο εσωτερική αυτάρκεια και αρμονία και διατηρείται όσο το ανθρώπινο θέλημα ελεύθερα και αβίαστα ταυτίζεται με το θεΐκό.
Οι γονείς που πιστεύουν στον Χριστό και ζουν την Αλήθεια Του δεν χρειάζεται να ανατρέξουν στη σοφία του κόσμου,ούτε να αναζητήσουν βοήθεια για την ανατροφή των παιδιών τους σε μοντέρνες παιδαγωγικές μεθόδους και συστήματα.
Αρκεί να σκύψουν μέσα τους και "εκ του περισσεύματος της καρδίας των" να προσφέρουν στα παιδιά τους.
Η Παρθένος Μαρία ως "το πρώτο θεοκυβέρνητο πλάσμα",ως "φύραμα νέον",γίνεται η πρώτη που πραγματώνει τον έσχατο σκοπό,για τον οποίο πλάστηκε ο κόσμος,να γίνει δηλαδή Εκκλησία.
Η Εκκλησία του Χριστού θεωρώντας τη Δέσποινα του παντός ωε τη "μήτρα" που πρόσφερε στον κόσμο σαν δώρο και τροφή το ¨Σώμα του Θεού",την βιώνει καθημερινά όχι μόνο ως θεομήτορα αλλά και ως Εκκλησιομήτορα,συγχρόνως δε και Εκκλησιοτόκο.
Κοσμάς ο Αιτωλός! Ο Άγιος της δικής μας εποχής,που τον πρόλαβαν στη ζωή οι γενιές των προπάππων μας. Ισαπόστολο τον ανακήρυξε η Εκκλησία ανεβάζοντας τον στο ύψος των μαθητών του Χριστού.
Και μεις τον νιώθουμε αναπόσπαστο από την χορεία των Αγίων Πατέρων μας,ισοστάσιο και συνόμιλο με τις λαμπρές μορφές του νοητού στερεώματος των Αγίων.
Ποιος τη γνώριζε? Ελάχιστοι! Οι λίγοι κάτοικοι του μικρού και άσημου και κακόφημου χωριού.
Αυτοί να πνίγονται στις μέριμνες και στους ατέλειωτους βιοτικούς περισπασμούς κι Εκείνη να δουλεύει αθόρθβα. Και στις τόσες του σπιτιού εργασίες και μέσα της.
Μέσα της προπαντός.Μα αφανώς να μην την παίρνει είδηση κανείς.Δούελευε για τον Αόρατο.Αυτόν που βλέπει στην καρδιά του ανθρώπου. Γι' Αυτόν ζούσε,μ'Αυτόν συνομιλούσε μυστικά μέρα και νύχτα,Αυτόν ζητούσε με όλη την ύπαρξή της. Τον ζητούσε από το λίκνο της ακόμη,'επειτα στον Ναό του και τώρα σε κάθε ημέρα και ώρα της ζωής της.
Ξάφνου,σε μία και μόνη στιγμή,ήρθαν τα πάνω κάτω στη ζωή της. Σφοδρός ανεμοστρόβιλος την άρπαξε από την αφάνεια στον άσημο τόπο του μνηστήρα της και την πέταξε ολομόναχη καταμεσής του ωκεανού.
Ποτέ δεν θα τολμούσε να φέρει αντίρρηση σε άγγελο.Όμως τούτο εδώ το άγγελμα που της μετέφερε ο αρχάγγελος ήταν αβάσταχτο. Θα γεννήσει παιδί? Μα πως? Αυτή ήταν αγνή κι αμόλυντη. Τον ευατό της από το λίκνο της ακόμη τον είχε φυλάξει απρόσβλητο κι από τον αλάχιστο της αμαρτίας μολυσμό. Τώρα ο απεσταλμένος του Κυρίου της λέει ότι θα γεννήσει και μάλιστα ότι το παιδί της θα είναι < Υιός Υψίστου>,Υιός του Θεού...
Η σκέψη της παρέλυσε "Πως 'εσται μοι τούτο?",τόλημε μονάχα να ψελλίσει,ενώ η ταραχή τη συγκλόνιζε. 'Οταν όμως ο Γαβριήλ τη βεβαίωσε για το θαύμα του Θεού,'εσκυψε ταπεινά και πρόφερε με δέος τα μοναδικά εκείνα λόγια της υποταγής,που ήταν ταυτόχρονα απόφαση θανάτου: " Ιδού η δούλη Κυρίου,γένοιτό μοι κατά το ρήμα σου".
Χωρίς να ξέρει τα λόγια της αυτά άλλαξαν σε μία στιγμή την πορεία του σύμπαντος. Μέχρι την ώρα εκείνη ήταν αμέτοχη στα διαδραματιζόμενα του κόσμου. Και να,αιφνιδίως όχι μόνο βρέθηκε στην καρδιά των πιο μεγάλων γεγονότων,αλλά και η Ίδια αποτελούσε την πηγηή και το αποκορύφωμα τους. Από την αφάνεια βρέθηκε ξαφνικά κέντρο του σύμπαντος.
Η υπαρξή της 'εγινε η μεγάλη εκείνη "κλίμαξ",η παρ'αδοξη σκάλα που σκαλί - σκαλί την κατέβηκε ο Δημιουργός του κόσμου και μέσα από τα δικά της σπλάχνα ήρθε στη γη ως άνθρωπος. Τη νύχτα εκείνη,που μες στη σπηλιά της Βηθλεέμ Τον γέννησε,ο ουρανός έπνιξε τη γη στον απέραντο ωκεανό της θεΐκής αγάπης,μιας αγάπης που έφθανε παφλάζοντας από τα βάθη των αιώνων και των χιλιετιών,δισεκατομμύρια χρόνια πριν ή και πριν ακόμη υπάρξει χρόνος.
Οι Αγγέλοι,οι Ποιμένες, οι Μάγοι, ο Συμεών και η Άννα... τα γεγονότα στροβιλίζονταν γύρω της με πρωτοφανή ένταση,μα Εκείνη έμενε πάντα κρυμμένη, σιωπηλή και αφανής. Δεν τα προσπερνούσε. Το αντόθετο,τα μελετούσε σε βάθος. " Πάντα συνετήρει τα ρήματα ταύτα συμβ'αλλουσα έν τη καρδία αυτής". Τα αντιπαρέβαλλε,προσπαθούσε να κατανοήσει το μυστήριο του Υιού της. Και το κατανόησε. Μάλιστα το κατανόησε πρώτη και μόνη αυτή,όπως αποδείχθηκε αυτό ολοφάνερα στο εκπληκτικό θαύμα της Κανά.
Έπειτα ακολούθησαν τρία χρόνια με απίστευτα γεγονότα. Εκείνη πάντα σιωπηλή και αφανής. Τον ακολουθούσε παντού, Διακονούσε τον Ίγιο και τους Μαθητές του και προσπαθούσε να εισδύσει στο απρόσιτο μυστήριο της αποστολής του.
Τον ακολούθησε μέχρι τον Σταυρό και την Ταφή. Τότε κατάλαβε. Κατάλβε τις 'απειρες διαστάσεις της Θυσίας του. Εισήλθε στη μυστική δύναμη της Αναστάσεως του,στο θαύμα της Πεντηκοστής έν μέσω των Μαθητών του.
Έγινε η χαρά της Εκκλησίας. Μητέρα των πιστών.
Τώρα φεύγει. Αφήνει τον κόσμο τούτο και εισέρχεταιστην αιώνια δόξα της Βασιλείας του Υιού της. Οι άγγελοι, ο ουράνιος κόσμος,την υποδέχονται ως Βασίλισσα των Ουρανών.
Όμως...."τον κόσμον ου κατέληπεν....".
Η καρδιά της μένει στη γη. Σε μας,τα παιδιά της. Είναι και θα είναι για πάντα μαζί μας.
Εκείνη! η Μητέρα όλων των ζώντων!.
Ένα μικρό αφιρώμα στην γλυκιά μας Παναγία,από τον Εορτασμό, Η Αποδόσης της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, μέσα από το περιοδικό Σωτήρ.
Ο Απόστολος λέγοντας "αδιαλείπτως προσεύχεσθε" και "έν παντί τόπω επαίρειν οσίας χείρας χωρίς οργής και διαλογισμών" αυτό το πράγμα μας διδάσκει.
Απομένει λοιπόν ή να μην προσευχόμαστε ποτέ και επομένως να είμαστε υπεύθυνοι παραβάσεως του αποστολικού παραγγέλματος ή φροντίζοντας να φυλάγουμε κάτι που γι'αυτό μας έχει δοθεί εντολή,να το κάνουμε χωρίς οργή και μνησικακία.
Η λέξη <Ευαγγέλιο> σημαίνει την καλή είδηση. Την αναγγελία χαρμόσυνων γεγονότων.
Αυτή η είδηση είναι σταλμένη από τον Θεό στον άνθρωπο.Δίδεται ως δωρεά,ως χάρη,ως αγάπη,ως Σοφία Θεού,ως Θεάνθρωπος Κύριος. Με τη λέξη <Ευαγγέλιο> εννοούμε τον <όλο Χριστό,το Θεάνθρωπο>.
Με το μήνυμα,της σημερινής ημέρας, λίγες εικονικές λήψεις από την ανατολή του ήλιου!
Η Εκκλησία καθιστά μυστήριο την ένωση του άνδρα με τη γυναίκα.
Το μυστήριο του γάμου,ενεργεί τη μεταμόρφωση της ενώσεως αυτής σύμφωνα με τις διαστάσεις της Εκκλησίας,ώστε να οικοδομήσουν από κοινού ο άνδρας και η γυναίκα τη μικρή τους κατ'οίκον εκκλησία,τόπο της παρουσίας της Αγίας Τριάδος και έκφράση της Βασιλείας.
Η πίστη θεμελιώνει τις κινήσεις και τις ενέργειες της ζωής. Γι'αυτό στην έκφραση < η πίστις δι'αγάπη ενεργουμένη> ευρίσκεται ο θεμέλιος λίθος των καλών έργων. Από τα έργα μας φαίνεται η πίστη μας.
Εκείνος που λέει π.χ. ότι αγαπά τον Θεό και μισεί τον πλησίον είναι ψεύτης,τονίζει το Άγιο Ευαγγέλιο,διότι ο Θεός είναι αγάπη και η σχέση μας,με αυτή την αγάπη που πιστεύουμε,μας υποχρεώνει να βγούμε από την κατάσταση του μίσους.
Φωτογραφικές λήψεις,από την σημερινή ανατολή της Παρασκευής,18 Αύγουστου 2023!
Εάν ο θάνατος των οσίων είναι τίμιος - <τίμιος εναντίον Κυρίου ο θάνατος των οσίων αυτού>.
Και εάν η μνήμη δικαίου συνοδεύεται από εγκώμια - < μνήμη δικαίου μετ'εγκωμίων>-πόσο μάλλον η μνήμη της Υπεραγίας Θεοτόκου! Είναι όχι τίμιος,αλλά τιμιότατος ο θάνατος της. Η δε μνήμη της Κοίμησεώς της συνοδεύεται με πανηγυρικά εγκώμια και ύμνους. Η Υπεραγία Θεοτόκος είναι η μόνη από όλες τις γυναίκες που αναδείχθηκε Μητέρα του σαρκωθέντος Υιού και Λόγου του Θεού.
Με την κοίμηση της η Παναγία μας έχει πλέον κατοικητήριο τον ουρανό και βρίσκεται στα δεξιά του παμβασιλέως Χριστού. <Παρέστη η βασίλισσα έκ δεξιών σου έν ιματισμώ διαχρύσω περιβεβλημένη,πεποικιλμένη>. Ντυμένη με τη χρυσοκέντητη στολή και στολισμένη με πολύτιμα στολίδια από όλες τις αρετές και τις χάριτες του Αγίου Πμεύματος! Και οι πιστοί,συγκεντρωμένοι στους ιερούς ναούς μας,την εγκωμιάζουμε με πανηγυρικούς ύμνους.
Όσα και να πει κανείς,ότι και να γράψει για τη Δέσποινα Θεοτόκο,είναι αδύνατον να την εξυμνήσει όσο της αξίζει.Όλα στη Θεοτόκο είναι υψηλότερα από κάθε έπαινο και ανώτερα από κάθε εγκώμιο.
Χρειάζονται χαρίσματα εξαίρετα και έμπνευση ουράνια και σπάνια,καθώς και μεγάλη δύναμη πνεύματος και λόγου ώστε να μιλήσει κανείς για τη Παναγία. Επειδή ο πλούτος της ο πνευματικός, ο πολύτιμος θησαυρός της,τα πολύτιμα αδαμαντοκόλλητα πνευματικά κοσμήματά της είναι <έσωθεν>,στον εσωτερικό της κόσμο,γι'αυτό δύσκολα ανιχνεύονται.
Όσο τολμούμε να προσεγγίσουμε το σεπτό πρόσωπο της,ατενίζουμε με δέος και θαυμασμό την απαστράπτουσα αγνότητα της,την υπέροχη σεμνότητα της,την βαθύτατη και τόσο θελκτική ταπείνωσή της,την ολοκληρωτική αφοσίωση της και την υπακοή της σε πράγματα που ήταν τελείως ακατάληπτα στην ανθρώπινη λογική και αντίθετα στους φυσικούς νόμους.
Όμως,ως φιλόστοργη Μητέρα μας,συγκαταβαίνει στην αδυναμία μας και δέχεται τα φτωχά παιδικά ψελλίσματα μας που απευθύνονται στο σεπτό πρόσωπό της,για να εμπνεόμαστε κι εμείς από την αγία ζωή της.Την έχουμε πλέον μεσίτρια προς τον Μονογενή Υιό της,τον Σωτήρα Χριστό.Μπορούμε λοιπόν άφοβα να Την επικαλούμεθα για να μεσιτεύει στον Υιό της,διότι είναι και δική μας στοργική Μητέρα.
Την ημέρα του εορτασμού της Κοιμήσεως και έν σώματι μεταστάσεως της στους ουρανούς τιμούμε την Αειπάρθενο Κόρη με ύμνους θερμούς. Έν τω μεταξύ επί δύο εβδομάδες με τις ιερές Παρακλήσεις ζητούμε την προστασία,τη βοήθεια της στους πειρασμούς,τις δυσκολίες και τις δοκιμασίες μας. Έτσι λαμβάνουμε τη βοήθεια της. Διότι η Μητέρα του Θεού μας και δική μας Μητέρα έχει ανοιχτή την αγκαλιά της,απέραντη την αγάπη της,αμέριστη τη στοργή της.
Όλο το βιβλίο του προφήτου Μιχαία είναι ένα φλογερό κήρυγμα εναντίον της αδικίας και της αρπαγής και θαρρεί κανείς,πως όσα λέει ο Προφήτης είναι γραμμένα για την εποχή μας.
Ο λόγος των προφητών είναι λόγος του Θεού έχει αιώνιο κύρος γράφτηκε βέβαια σε μία εποχή,αλλά είναι για κάθε εποχή στην ιστορία.
Σήμερα,Δευτέρα 14 Αύγουστου 2023,παραμονή της μεγάλης εορτής του καλοκαιριού.
Ομολογία ή άρνηση του Χριστού είναι οι δύο δυνατότητες που έχει ένας μαθητής Του.
Οι συνέπειες δέ αυτής ή εκείνης της συμπεριφοράς προεκτείνονται στην αιωνιότητα και την προδιαγράφουν.
Ο Χριστός θα αναγνωρίσει τελικά για δικούς Του "ενώπιον του πατρός του έν ουρανοίς" μόνο όσους είχαν το θάρρος να Τον ομολογήσουν "έμπροσθεν των ανθρώπων".
Σήμερα,Κυριακή 13 Αύγουστου 2023, Απόδοσις της Μεταμορφώσεως!
Απόψε,ακούσαμε από την Εκκλησία μας την Μεγάλη Παράκληση,της Παναγίας μας!
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.JPG)
.JPG)
.png)
.png)
.png)
.png)
.png)
.jpg)
.png)
.jpg)
.png)
.png)
.png)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.JPG)
.png)
.png)
.JPG)