"ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ"

 

    Ήρθε κι η στιγμή για την φιλική πρόσκληση 190, μ'ένα ιδίαιτερο υλικό,αλλά με πάρα πολλές ιδέες για υλοποίηση και πάνω από όλα για ανακύκλωση,μιας κι αυτό σχετίζεται με το αλουμίνιο.

                                               Το θέμα μας,είναι το "ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ"!

Τσικαλοπιασίματα....επέλεξα για να συμμετάσχω και σ'αυτή την όμορφη,φιλική πρόσκληση!

Χρησιμοποιώντας τις τεχνικές του patchwork και quilting και να ολοκληρώσω την όλη διαδικασία με το ράψιμο.

Χρησιμοποίησα υφάσμα σ'απομίμηση αλουμινίου,διακρίνεται στο πάνω μέρος κάτω από τα δύο χερούλια,η πίσω πλευρά του,φυσικά και το κρεμαστάρι του.

Μπορεί να μην χρησιμοποίησα αυθεντικό αλουμίνιο,μιας κι ασχολούμε με το ράψιμο, επέλεξα υφασματάκι  που να συνδέεται μ'αυτό το υλικό.

Αυτή είναι η συμμετοχή μου,στο κάλεσμα της αγαπημένης μας Σοφίας,

Τιποτα δεν παει χαμενο...: Πρόσκληση στη φιλική πρόκληση 190 !!! (tsimarisofia.blogspot.com)

Με θέμα:

"Αλουμίνιο" ή "Alouminio"

Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφες,δημιουργικές στιγμές με ότι αγαπάτε!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

"ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Ή ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ"

 

   Μία φορά κι έναν καιρό....σ'ένα μακρυνό,ορεινό χωριό της Ρωσίας με τους λιγοστούς ανθρώπους σε μεγάλη ηλικία έμεινε κι ανάμεσα τους,μία κοπέλα. Με το ιδίαιτερο όνομα της και το σπάνιο, συλλεκτικό ντύσιμο της, η γνωστή κι αγαπητή σ'όλους, η Babushka.

   Ήταν μονή της,δεν είχε κανέναν στον κόσμο αφού οι δικοί της ανθρώποι είχαν φύγει από την ζωή.         Το σπιτάκι της ήταν πολύ έξω από το χωριό κι ήταν χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου,και λίγο ποιο κάτω  περνούσε ο κεντρικός δρόμος της περιοχής που ενώνει τα γειτονικά χωριά.

   Της αρέσε να ασχολείται με το νοικοκυριό της,το χωραφάκι της και τα λιγοστά ζωάκια της.                 Ξυπνούσε από την αυγή για να προφτάσει να προλάβει τις δουλειές της με το φως του ήλιου. Να καθαρίσει το σπιτάκι της,να μαγειρέψει,να βάλει μπουγάδα,να φροντίσει τα ζώα της και το χωραφάκι της,με τις ελάχιστες καλλιέργειες της.Περνούσε τόσο γρήγορα η ώρα που δεν το καταλαβαίνε κι ερχόταν το βράδυ κι ήταν τόσο πολύ κουρασμένη,που δεν της έμεινε καθόλου χρόνο ν'ασχοληθεί με οτιδήποτε άλλο.

   Τον χειμώνα, που οι μέρες είναι μικρότερες κι οι νύχτες μεγαλύτερες, είχε περισσότερο χρόνο ν'ασχοληθεί με τ' άγαπημένα της χόμπυ,την ραπτική και το κέντημα. Έραβε τα ρούχα της,στην ποδοκίνητη ραπτομηχανή,που ήταν αγαπημένο δώρο από την μακαρίτισα την γιαγιά της. Κι έν συνεχεία πάνω στα ραμένα φορέματα της,κεντούσε διάφορα μοτίβα παρμένα από την φύση, που την υπεραγαπούσε και την λατρεύε με την ελπίδα να περάσουν γρήγορα οι κρύες ημέρες, να ζεστάνει ο καιρός για ν'ανθίσουν οι κάμποι,οι πλαγιές των βουνών με όμορφα αγριολουλούδα ,κάθε λογής χρωμάτων που ξετρυπώναν μέσα από το πράσινο χορτάρι.

Τα μεγάλα εκφραστικά της μάτια και τα ροδοκόκκινα μάγουλα της,σε συνδυασμό με το ντύσιμο της,την έκαναν αγαπητή και συμπαθητική κι είχε πάντα τον καλό λόγο,για τον καθένα.

   Πάντα μου αρέσε αυτή η ιδίαιτερη κούκλα,που στολίζε κι εξακολουθεί να ομορφαίνει μοναδικές γωνίες μέσα στο σπίτι μας κι όχι μόνο,ήθελα να φτιάξω μία με υφασμάτακια και κέντημα.

Να....τώρα που μου δόθηκε η ευκαιρία μέσα από το Craftlandia Challenge 24, να πραγματοποίησω τ'όνειρο μέσα από έναν δικό μου,φανταστικό παραμύθι.

Ήταν τόσο όμορφη η όλη διαδικασία που δεν αντέχα μόνο μία,αλλά της έκανα και παρέα για να μην είναι μόνη και παραπονουμένη και που ξέρεις ίσως αργότερα αποκτήσω συλλογή.

 

Αυτή ήταν η Babushka, μέσα από το δικό μου παραμύθι,όπως το φαντάστηκα και το υλοποίησα δηλώνοντας την συμμετοχή μου,στο 

Craftlandia Challenge 24

Που μας πρόσκαλεσαν οι αγαπητές γειτόνισσες η Mia από το όμορφο σπιτάκι της,

η Ayla,πατήστε εδώ,για να δείτε το σπιτάκι της,

η Hilary μέσα από τις δικές της ομορφιές,

η Liz που την συνάντησα πρόσφατα,μέσα στην γειτονιά μας,

και τέλος, η Mariela από το φιλόξενο σπιτάκι της.

Τοποθέτησα στην κορυφή της Babushka,μία μικρή θηλιά,που πάνω της έραψα ένα διακοσμητικό κουμπί για να την κρεμάω στον τοίχο,δίνοντας μία άλλη οπτική γωνία στο χώρο του δωματίου.

Η πίσω όψη της....

Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφες,δημιουργικές στιγμές με ότι αγαπάτε!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Φιλική πρόσκληση #188.....

 

    Η οικοδέσποινα Maria Estela, μας προσκαλεί στο σπιτάκι της (πατήστε πάνω στον σύνδεσμο ΕΔΩ)  για ένα καφεδάκι και μας παροτρύνει να συμμετάσχουμε στην φιλική πρόσκληση #188 μ' ένα ιδίαιτερο και περίπλοκο θέμα,που μας ταξιδεύει στο παρελθόν αλλά ταυτοχρόνα να είναι και του παρόντος.

   Retro......πολλές επιλογές και σκέψεις αλλά το θέμα λίγο δύσκολο,πολύ περισσότερο..... όταν δεν σου έρχεται η έμπνευση....κάπου εκεί σκουντάφτουμε κι εν τέλη.... δεν αποφασίζουμε...οι μέρες περνάνε και βρίσκομαστε σε δίλημμα τι να επιλέξουμε......αφού πρέπει να φτιάξουμε κάτι που να μας είναι και χρήσιμο.

   Κάπου εκεί στην μέση.... του ωκεανού,με την καταγαλάνη θάλασσα μέσα σε μία ηλιόλουστη ημέρα,το θερμόμετρο χτυπούσε κόκκινο από τις υπέρλαμπρες ακτίνες του ήλιου κι έπρεπε να προστατέψω το κεφάλι μου και δεν είχα κάτι να φορέσω.....αφού έλειπε από την γκαρνταρόμπα μου ένα πολύτιμο,καλοκαιρινό αξεσουάρ,που δεν είναι άλλο από το καπέλο! Αυτό ήταν......

Κάθε καλοκαίρι έλεγα να ράψω ένα μεγάλο καπέλο,που να με προστατεύει από τον ήλιο, όχι μόνο το κεφάλι,αλλά και το πρόσωπο,όμως, δεν τολμούσα...έτσι ήρθε η κατάλληλη στιγμή.... κι απόλαυσα όλη την διαδικασία του ραψίματος.

Το πατρόν,ήταν από το περιοδικό burda,του Ιουλίου 2025.

Από την προετοιμασία......σε μία πρόχειρη τοποθέτηση τράβηχτηκε η παρακάτω φωτογραφία....εν συνεχεία σιδερώσαμε το υφάσμα που χρησιμοποίησα για το καπέλο.

Πήραμε φορά από τον ενθουσιαμό μας και την ώρα του ραψίματος,θυμήθηκα ότι έπρεπε να αποτυπώσω τις στιγμές,για να σας τις παρουσιάσω....

Για πλήρη σταθερότητα,τοποθέτησα καρίνα όπου την σιδέρωσα πάνω στο υφάσμα.

Το εσωτερικό του χρησιμοποίησα το ίδιο υφάσμα,με το εξωτερικό.

Τοποθέτησα εχτρά,δύο φαρδιές,μεγάλες θηλειές πάνω στο καπέλο.......το πατρόν του δεν τ'αναφέρει......ώστε να του δίνω ξεχωριστή,διακοσμητική ομορφιά,ανάλογα με το στυλ της εμφάνισης.

Τις φωτογραφίες, βλέπουμε δύο καπέλα,αλλά στην ουσία είναι ένα.

Αφού,ραψάμε τα δύο, σ'ένα,το γυρνάμε από την καλή πλευρά του.

Κλείνουμε το μικρό άνοιγμα του,με εξωτερικό γαζί και στην συνέχεια δημιουργούμε quilting,στο μεγάλο πέτο του καπέλου.

Τελικά η όλη διαδικασία ήταν ευχάριστη και παιχνιδιάρικη!

Έτσι,μ'αυτή την ευκαιρία μου δόθηκε η αφορμή κι αποκτήσα το πρώτο μου χειροποίητο καπέλο!

Κι είναι η συμμετοχή μου,στην φιλική πρόσκληση #188....

Είναι η δεύτερη φορά,που τολμάω να ράψω ένα καπέλο.

Στην πρώτη είχα ράψει για το εγγονάκι μου,σχετική ανάρτηση......

Zig - Zag: Ένα μικρό καπέλο (knittingzigzag.blogspot.com)

Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφες,δημιουργικές στιγμές με ότι αγαπάτε!

ΚΑΛΗΜΕΡΑ