Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Θρησκευτικα μοτίβα ( 3ο μέρος)

 

ΟΙ ΠΑΛΙΕΣ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ ΗΞΕΡΑΝ

                ~~~~~~~~~~~~~

   Ήξεραν πως δεν λύνονται όλα με λόγια.

   Όταν ερχόταν η στενοχώρια στο σπίτι, δεν άνοιγαν το κινητό να ψάξουν απαντήσεις.

   Άναβαν ένα καντηλάκι.

   Έκαναν τον σταυρό τους.

Και έλεγαν :

- Άστο, παιδί μου …

- Ο Θεός ξέρει.

   Κι ύστερα συνέχιζαν την δουλειά τους.

   Ζύμωναν το ψωμί, πότιζαν τα λουλούδια, ετοίμαζαν το τραπέζι 

και περίμεναν.

   Δεν ήταν πως δεν πονούσαν.

Πονούσαν πολύ.

   Μόνο που είχαν μάθει κάτι που εμείς συχνά ξεχνάμε :

- Δεν χρειάζεται να έχουμε όλες τις απαντήσεις  για να έχουμε πίστη.

   Ήξεραν πως κάποια πράγματα θέλουν χρόνο.

   Κάποια θέλουν προσευχή.


   Και κάποια πρέπει απλώς να 

τα αφήσεις στα χέρια του Θεού !

   Κι όταν τις ρωτούσες :

- Γιαγιά, κι αν δεν γίνει αυτό που ζητάμε ;

σου έλεγαν ήσυχα :

- Τότε, παιδί μου, θα γίνει αυτό  που ξέρει ο Θεός  πως είναι καλύτερο !

Ίσως αυτό να ήταν το μεγαλύτερο μάθημά τους.

Να προσεύχεσαι …

Να κάνεις ό,τι μπορείς, και μετά να λες :

« Θεέ μου, το αφήνω σε Σένα.»

Γιατί οι παλιές μας γιαγιάδες ήξεραν κάτι που η εποχή μας δυσκολεύεται να θυμηθεί :

✨Η πίστη δεν είναι να ξέρεις  τι θα γίνει.

✨Είναι να ξέρεις :

   «Ποιος κρατάει την ζωή σου !»


   Το παραπάνω κείμενο,το συνάντησα από το χώρο του διαδυκτίου....ακριβώς,δεν γνωρίζω την πηγή του....μ' εκφράζει σκέφτηκα  να το μοιραστώ μαζί σας, με την παρουσίαση του θρησκευτικού μοτίβου...Χέρια που προσεύχονται....σας το είχα παρουσιάσει και σε άλλη μου ανάρτηση.


  Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφες,δημιουργικές στιγμές με ότι αγαπάτε!


                        ΚΑΛΗΜΕΡΑ

                    ~~~~~~~~~~~~~~~


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου