Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Το πλεκτό πετσετάκι.....

   Το σπίτι της ήταν χτισμένο λίγο ποιο πάνω από τον κεντρικό δρόμο του χωριού.Το έφτιαξε ο πατέρας της, για προίκα κουβαλώντας είτε με την πλάτη ή με τ'άλογο,πετραδάκι - πετραδάκι από το βουνό,στα δύσκολα χρόνια πριν γυρίσει ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος.Ένα αρχοντικό διώροφο,που από μακριά φάνταζε το καλύτερο στολίδι στην εποχή εκείνη αλλά και μέχρι σήμερα έχει την ίδια αρχοντιά αφού η ιδιορρυθμία του το κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα σπίτια τριγύρω του.
  Ήταν και εξακολουθεί να είναι όπως το παρέδωσε στα παιδιά της,πάντα στολισμένο και περιποιημένο με τα χειροποίητα εργόχειρα του,που τα περισσότερα ήταν πλεγμένα με το βελονάκι.Ακόμη και  στην  ποιο μικρή γωνία του σπιτιού,είχε στρωμένο το ανάλογο πλεκτό πετσετάκι,που η όλη παρουσίαση του νοικοκυριού,σου εμπνέε μία εσωτερική γαλήνη και ηρεμία μαζί με τ'άρωμα του λιβανιού από τ'αναμμένο θυμιατό,που έφερνε ποτέ - ποτέ το απαλό αεράκι από το ανοιχτό παραθύρο,ειλικρινά εκείνη την μοναδική κι ανεπανάληπτη στιγμή δεν την έβρισκες πουθενά αλλού.
    Μου έλεγε η θεία μου{που ήταν αδελφή της γιαγιάς μου}: Όλα αυτά που βλέπεις τα έπλεκα τα απογεύματα,τις ελάχιστες ώρες,πίνοντας το καφεδάκι μου.Μου άρεσε πάρα πολύ το πλεκτό,εκείνα τα χρόνια,δεν υπήρχαν τόσο πολλά σχέδια κι αν βλέπαμε κάποιο που μας άρεσε το δανειζόμαστε,να το ξεσηκώσουμε και το συντομότερο να το επιστρέψουμε στον κάτοχο του.Ταυτόχρονα,ανοίγει το μπαούλο,κι έβγαλε από μέσα μία τσάντα γεμάτη από πλεκτά δείγματα.Εξεπλάγην,με αυτά που είδα και έβγαλε μερικά και μου τα έδωσε να τα κρατήσω ως ανάμνηση.{Που για μένα είναι ένας μικρός θησαυρός,που έχω από τα χρυσά χεράκια της,κι εύχομαι μία μέρα να τα αξιοποιήσω αναλόγως,μέχρι στιγμής είμαι στο ψάξιμο.....}
    -Αυτό εδώ,να το πάρεις να το ξεσηκώσεις που είναι πολύ παλιό σχέδιο,κι έπιασε το δαντελένιο πετσετάκι που στόλιζε την κανάτα με το δροσερό,παγωμένο νερό πάνω στο τραπέζι.Ήταν πλεγμένο με πολύ ψιλή κλωστή,που για μένα ήταν αδύνατον να το πλέξω.




Κι έτσι το έπλεξα....τότε.....με μεταξωτή κλωστή {μπρισίμι},που φυσικά έγινε μεγαλύτερο στο μέγεθος,από το πρωτότυπο. Μ'αυτόν τον τρόπο,τοποθέτησα ένα συλλεκτικό κομμάτι στην συλλογή μου,που όποτε το βλέπω και το στρώνω......κι ας έχουν περάσει τόσα χρόνια....μου έρχεται στο νου......η μορφή της και η καρδούλα της που έμοιαζε όπως ενός μικρού παιδιού επίσης και η απέραντη αγάπη, που έδειχνε προς τον συνάνθρωπο.Αφού ήταν συνέχεια κοντά στον Θεό και στην εκκλησία.Θυμάμαι που μου έλεγε:-Να πηγαίνεις κάθε Κυριακή και γιορτή παιδί μου στην εκκλησία,να ακούς την Θεία Λειτουργία εκεί και μόνο βρίσκεται η σωτηρία του ανθρώπου!

Αιώνια η μνήμη της!

 

Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Μία μελωδία

                                                   Αν μιλούσαν τα φυτά,


                                        η γλώσσα τους θα ήταν η ωραιότερη μελωδία


και ο μεγαλύτερος ύμνος προς τον Δημιουργό τους.{Κάρολος Λινναίος}


Μέσα από το παραπάνω γνωμικό,σας παρουσιάζω ένα εργόχειρο που το κέντησα στην ποδοκίνητη ραπτομηχανή.Δύο γωνίες πλεγμένες με το βελονάκι ενώθηκαν μεταξύ τους,μ'ένα απλό αζούρ,δίνοντας φινετσάτο τελείωμα και περισσότερη αρχοντιά με την παράλληλη τοποθέτηση του κοφτού μοτίβου πάνω στην τραβέρσα.


Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφα όπως αγαπάτε!!!

ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ!!!

Δευτέρα, 21 Αυγούστου 2017

Θύμηση....


Οι έντονες χρωματικές αποχρώσεις του...μου ξύπνησαν αναμνήσεις από την παιδική και εφηβική μου ηλικία, που σε κάθε του βελονιά,μου ερχόταν στο νου οι συζητήσεις μας από  τα ανέμελα χρόνια μας.....
Θυμάμαι.......... που όλα τα κοπελούδια,μαζευόμαστε παρέες-παρέες και καθόμαστε μέσα στο δροσερό απομεσήμερο του καλοκαιριού, κάτω από το στίαστο του χωριού,κι η κάθε μία κρατούσε στο χέρι της,το κέντημα της. Εκεί ανάμεσα σε βελόνα και κλωστή συζητούσαμε τα όνειρα μας,το μέλλον μας,τις εφηβικές ανησυχίες μας.
Φυσικά, μέσα από το κουβεντολόι που είχαμε,υπήρχε και το θέμα του εργόχειρου το τι αρέσει στην κάθε μία και πως ονειρευόταν το σπιτικό της,με τον πρίγκηπα της.
Έτσι μεταξύ ονείρων και πραγματικότητας:
-Μου είπε η μαμά μου,αν δεν κεντήσω ολόκληρο το ματσάκι,αύριο κορίτσια,δεν θα έρθω για μπάνιο στην θάλασσα.
-Έλα δώσε λίγο ακόμη και το τελειώνεις....
-Εμένα,μου είπε αν δεν τελειώσω το κόκκινο χρώμα,θα με πάρει μαζί της,στο χωράφι.Προτιμάω να κεντάω  μ'αρέσει ή δεν μ'αρέσει πάρα να πάω στο χωράφι.
-Βρε κορίτσια τι συμβαίνει μ'εσάς? Η δική μου η μαμά,δεν μου λέει τίποτα ούτε όρους μου βάζει.Μονολόγησε η Χρυσοβαλάντου,που καθόταν στο ποιο πάνω σκαλοπάτι, που από την ώρα που έπιασαν το κέντημα δεν το άφησε από τα ματιά της.Διότι ήθελε να το τελειώσει όσο ποιο γρήγορα μπορούσε για να ξεκινήσει το καινούριο που της έφερε η γιαγιά της,από την πόλη.
-Αν η δική σου μαμά,έκανε παρατήρηση και σ'εσένα πάει καήκαμε οι υπόλοιπες,πετάχτηκε η Άννα που μέχρι στιγμής μόνο άκουγε,κένταγε και δεν μιλούσε.
Ένα καρέ,που το κέντησα με σταυροβελονιά...


Στην άκρη του,τοποθέτησα μία απλή δαντέλα που την έπλεξα με το βελονάκι και κλωστή πεταλούδας,νούμερο σαράντα.


εδώ φαίνεται μία μικρή λεπτομέρεια,το πίσω μέρος του.


Το ξεκίνησα τις αρχές του καλοκαιριού και το τελείωσα πολύ γρήγορα,όπου φυσικά και το λάτρεψα. Η παραπάνω αφήγηση είναι όντως πραγματική,μόνο τα ονόματα των κοριτσιών είναι φανταστικά.

Να είσαστε καλά και να περνάτε πάντα όμορφα!!!  




Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Η Κοίμηση της Θεοτόκου




Η χάρη και οι πρεσβείες της Παναγίας μας,να σταλάζουν πραγματικό βάλσαμο παρηγοριάς σε κάθε ψυχή και να την οδηγούν παράλληλα σε δρόμους πνευματικούς.

                                    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ

Κυριακή, 13 Αυγούστου 2017

Ασπροκέντημα.......


.......γεμάτο μ'άρωμα λουλουδιών που φυτρώνουν ποτέ -ποτέ κάτω από τις θερμές ακτίνες του ήλιου,μιας και διανύουμε προς το Πάσχα του καλοκαιριού.


Βλέπουμε,να ξεμπροβάλλουν ανθισμένες μαργαρίτες,τις τέσσερις γωνίες του τραπεζοκαρέ, όπου είναι πλεγμένες με το τσιγκελάκι....


....όμως, στην γυροβολιά του,το στολίζει ένα λιτό αζούρ για  να τονίσει περισσότερο την αρχοντιά του με το κοφτό κέντημα του....


...μία οπτική,κοντινή...γωνία του τραπεζοκαρέ.


Ελάτε,ν'ανεβούμε στο μυστικό βουνό κι αφού υψωθούμε πάνω απ'τις μέριμνες του βίου κι απ'τη λάμψη των υλικών πραγμάτων και μπούμε μέσα στο θείο κι ακατανόητο σκοτάδι και βρεθούμε παράδοξα μέσα στο θείο φως,τότε να δοξολογήσουμε την απειροδύναμη δύναμη.

Ένα απόσπασμα,που διάβασα από την σημερινή Φωνή Κυρίου.....σκέφτηκα να σας το μεταφέρω.....αφού την επόμενη μέρα, θα γιορτάσουμε  την Κοίμηση της Θεοτόκου!

ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ


Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΑΓΑΠΗ

Καλησπέρα σας!
Με πολύ όμορφο τρόπο,ο Απόστολος Παύλος,μας εξηγεί πως οικοδομείται η Εκκλησία,όταν τα ζωντανά μέλη της αγωνίζονται να δείχνουν ανοχή και μακροθυμία στις δυσκολίες του πλησίον,να τον βλέπουν πάντοτε με συμπάθεια,ώστε το τέλος η αγάπη,ως ευλογία και ενέργεια του Θεού,να συγκρατεί όλους.Όλοι να αισθάνονται και να αποτελούν έναν άνθρωπο,συγκροτημένοι σ'έναν Άνθρωπο.
Λίγες γραμμές από την Φωνή Κυρίου,που αναφέρεται στο αποστολικό ανάγνωσμα της σημερινής Κυριακής,επέλεξα ως πρόλογο της σχετικής ανάρτησης,αφού η αγάπη πρέπει να μοιράζεται απλόχερα στο πλησίον μας μέσα από την καρδιά μας κι όχι μόνο.
Καρδούλες,ανθισμένες από αγάπη πλέχτηκαν με το τσιγκελάκι και τοποθέτηθηκαν πάνω στο ύφασμα......



....να δώσουν μία ρομαντική νότα,με το απαλό τους χρώμα....


....και να τονίσουν περισσότερο το κέντημα του,που δεν είναι άλλο από το κοφτό μαζί με το αζούρ,που το κάνουν ιδιαίτερο και ξεχωριστό.


Ένα σετ,που αυτοσχεδίασα κι ολοκλήρωσα όπως το εμπνεύστηκα μέσα από τον ανθό της αγάπης!


Σας εύχομαι να περνάτε πάντα όμορφα με τους ανθρώπους που αγαπάτε!

ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ!







Σάββατο, 15 Ιουλίου 2017

Θάλασσα πλατιά - Ιουνίου

Καλημέρα σας!
Μέσα στην καλοκαιρινή, θαλασσινή αύρα της ανταλλαγής μας ,που έρχεται και δένει με την εποχή που διανύουμε...καλοκαιράκι,θάλασσα,μπανάκι και για όσους μπορούν ταξιδάκι,έστω και σε μικρές αποδράσεις,εμείς συνεχίζουμε αρμονικά το ταξίδι μας,μέσα σε μία θάλασσα πλατιά!
Για τον πρώτο μήνα του καλοκαιριού ανάμεσα στην ζέστη και την απόλαυση της δροσιάς της θάλασσας,ένα παιχνιδιάρικο δελφίνι ξεμπροβαίνει μέσα από τα γαργάρα νερά του Αιγαίου,παίζοντας με το τόπι του,ώστε να φτάσει σώο στον παραλήπτη του.
Είναι κεντημένο με την μέθοδο του applique,βελονιά κορδονέτο και γαζάκι.Για το καπιτονάρισμα χρησιμοποίησα τις άκρες στην μέθοδο του quilting.


Ένα καράβι,έρχεται από τον καβοντόρο και του Αιγαίου τα νερά είναι το πρωτοπόρο....είναι το αντίστοιχο και υπέροχο τετράγωνο που παρέλαβα,με την καλλιτεχνική λεπτομέρεια στο χειροποίητο γαζί της δημιουργούς.......


Στην συνεχεία του ταξιδιού ο καιρός άλλαξε κι η θάλασσα αγριέψε  στο βάθος του πελάγου,ίσα που διακρίνεται ένα καράβι να θαλασοδερνεται κι ένα κοπάδι γλάροι ,προσπαθούν να πιάσουν την τροφή τους,μέσα από τα φουσκωμένα κι αγριεμένα κύματα.....
Το έφτιαξα με την μέθοδο του patchqork,quilting και με βελονιά κορδονέτο.


Όπου έριξε άγκυρα στο πρώτο λιμάνι που έπιασε στεριά περιμένοντας να μαινάρει ο καιρός και να συνεχίσει το ταξίδι του.


Σας ευχαριστώ πολύ για την ανταπόκριση σας στο όμορφο ταξίδι μας,με τα υπέροχα τετράγωνα που μου στείλατε κορίτσια,καλή συνεχεία!!! 

Σας εύχομαι να περάσετε ένα όμορφο και δροσερό σαββατοκύριακο!!!!