Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Το έλατο!

Ω έλατο,ω έλατο,μ'αρέσεις πως μ'αρέσεις!
 Τι ωραία την Πρωτοχρονιά
μας φέρνεις δώρα στα κλαδιά
ω έλατο,ω έλατο,μ'αρέσεις πως μ'αρέσεις!


Ω έλατο,ω έλατο,τι δίδαγμα η στολή σου!
Ελπίδα εμπνέει σταθερή
και θάρρος πάντα στη ζωή 
Ω έλατο,ω έλατο,τι δίδαγμα η στολή σου!


Ω έλατο,ω έλατο,τα πράσινα σου φύλλα!
Τα βγάζεις με καλοκαιριά
και τα φορείς με το χιονιά.
Ω έλατο,ω έλατο,τα πράσινα σου φύλλα!


Μιας και διανύουμε τις Άγιες ημέρες του Δωδεκαήμερου,κι ένα βήμα πριν μας αφήσει το 2016,κέντησα με σταυροβελονιά,το έλατο πάνω σ'αυτό το μικρό,χριστουγεννιάτικο,biscornu!

Το τελευταίο φύλλο,κάποιου παλαιοτέρου ημερολογίου,που έπεσε κάποτε στα χέρια μου,με προβλημάτισε και το κράτησα,διαβάζοντας το, θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.

"Λίγες σκέψεις πριν το τέλος"
Πριν πετάξεις το τελευταίο αυτό φύλλο του ημεροδείκτη σου κάνε ένα σύντομο απολογισμό του πνευματικού σου έργου στον χρόνο που πέρασε και πάρε αποφάσεις γι'αυτόν που τώρα έρχεται.
Ένας ακόμη χρόνος στην ιστορία του κόσμου και στη δική σου ζωή.Σ'έφερε πλησιέστερα στο επίγειο τέλος και στην ουράνια αρχή. Αν ο παλιός ήταν χρόνος θλίψεως και φθοράς,μην απογοητευθείς. Πάρε το φως της ελπίδας και με κυβερνήτη  τον Ιησού Χριστό ξεκίνα τον δρόμο του 2017 με σύντροφο σου τη σύντομη αυτή προσευχή:
"Κύριε όπως ξέρεις και όπως θέλεις ελέησέ με"

Σας εύχομαι να περάσετε μία όμορφη,χαρούμενη, Πρωτοχρονιά και ο νέος χρόνος που θα'ρθει κάθε χαρά,αγάπη,υγεία,ευτυχία και ευημερία να φέρει σε εσάς και τους αγαπημένους σας!!!

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

ΛΑΜΨΗ

   Το τελευταίο πλεκτό του έτους είναι μία πασμίνα! Η έντονη λάμψη της και περισσότερο όταν πέφτει το φως επάνω της ,την κάνει να φοριέται μόνο σε ειδικές περιπτώσεις.Πάνω από ένα μονόχρωμο φόρεμα,ρίχνοντας την απαλά τους αγκώνες.....


....ή στον ώμο,πιάνοντας την μπροστά με μία καρφίτσα.


Η ιδιαιτερότητα του νήματος...


...της δίνει την ύφη,σαν να είναι γουνάκι....


...την έπλεξα με βελόνες νούμερο οχτώ.

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ!!!






Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016

Η ΦΥΓΗ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ




Ο Προφήτης Ησαΐας προφητικά λέγει:"Όρασις Αιγύπτου.Ιδού Κύριος κάθηται επί νεφέλης κούφης και ήξει εις Αίγυπτον και σεισθήσεται τα χειροποίητα Αιγύπτου από προσώπου αυτού και η καρδία αυτών ηττηθήσεται εν αυτοίς".Έφτασε η στιγμή η παλαιά αυτή προφητεία να πραγματοποιηθεί .
Ο Ηρώδης αφού δεν πήρε καμία πληροφορία περί του τεχθέντος Βασιλέως από τους Μάγους,διέταξε τη σφαγή όλων των νηπίων της Βηθλεέμ και των περιχώρων της.Τότε Άγγελος Κυρίου μέσα στη νύχτα ξυπνά τον Ιωσήφ και τον προστάζει να φύγει από τη Βηθλεέμ προς την Αίγυπτο.
Έτσι ο Χριστός κρυμμένος στην αγκαλιά της μητέρας του φεύγει για την Αίγυπτο.Έφθασαν στην περιοχή της Ερμούπολης,όπου υπήρχε ένας πελώριος ναός που είχε 365 είδωλα,ένα για κάθε ημέρα του χρόνου.Μόλις εμφανίσθηκε η Θεοτόκος με το Θείο Παιδί στην αγκαλιά της όλα τα είδωλα σείσθηκαν σαν κάποιος να τα κουνούσε κι έπεσαν κάτω κι έγιναν κομμάτια.
Η Θεϊκή Του παρουσία εδώ σ'αυτόν τον χώρο προανήγγειλε ότι ήλθε ο Θεός στον κόσμο για να θέσει τέλος στην ειδωλολατρία και να φέρει όλους τους ανθρώπους σε επίγνωση της Αληθείας.
Στην Αίγυπτο παρέμειναν για λίγους μήνες,μέχρι που ο Ηρώδης πέθανε και έτσι δεν υπήρχε πλέον κίνδυνος για το Θείο Βρέφος. Τότε Άγγελος Κυρίου υπέδειξε στον Ιωσήφ να γυρίσει στην Ιουδαία.Ο Ιωσήφ όμως αντί να γυρίσει στη Βηθλέεμ που ήταν πολύ κοντά στα Ιεροσόλυμα,όπου βασίλευε ο σκληρόκαρδος γιος του Ηρώδη,ο Αρχέλαος,πήγε κι εγκαταστάθηκε στη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας.
Έτσι εκπληρώθηκε ο λόγος των Προφητών:ότι Ναζωραίος κληθήσεται.


Η παραπάνω εικόνα,που απεικονίζει την φυγή του Χριστού, στην Αίγυπτο, είναι ένα σχέδιακι για κέντημα ή ακόμη και για πλέξιμο με το βελονάκι,την πήρα από το διαδίκτυο,ειλικρινά όμως δεν θυμάμαι την πηγή και να με συγχωρέσετε....όποιος γνωρίζει κάτι ας το γράψει παρακάτω στο σχόλιο.

Να είσαστε καλά και καλό υπόλοιπο στο Άγιο Δωδεκαήμερο των εορτών!!!

Κυριακή, 25 Δεκεμβρίου 2016

Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ



   "Θεός το τεχθέν,η δέ μήτηρ παρθένος.Τι μείζον άλλο καινόν είδεν η κτίσις?" αναφωνεί με θαυμασμό ο υμνογράφος.Όταν βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του,ο Καίσαρ Αύγουστος αποφάσισε να προβεί σε απογραφή των υπηκόων του.Το αυτοκρατορικό διάταγμα έφθασε και στην Παλαιστίνη την εποχή που διοικητής ήταν ο Κυρήνιος.
   Όλοι οι άνθρωποι έσπευδαν να απογραφούν στους καταλόγους της πατρίδας τους.Έτσι έκανε κι ο Ιωσήφ με την επίτοκος  μνηστή του Μαριάμ.έρχονται στη Βηθλεέμ να γραφούν στους καταλόγους,επαληθεύοντας την αρχαία προφητεία του Μιχαία,σύμφωνα με την οποία ο Μεσσίας επρόκειτο να γεννηθεί από την φυλή του Ιούδα στην μικρή Βηθλεέμ,γενέτειρα του βασιλιά Δαβίδ.
   Στη Βηθλεέμ όμως ήταν τόσο το πλήθος του κόσμου,ώστε ο Ιωσήφ δεν μπόρεσε να βρει κατάλυμα και αναγκάσθηκε με τη μνηστή του  να καταφύγουν για να διανυκτερεύσουν σε ένα σπήλαιο που χρησίμευε ως σταύλος για τα ζώα.
   Εδώ μέσα στο φτωχικό της κατάλυμα γέννησε τον Υιόν της,τον εσπαργάνωσε πρόχειρα και τον έβαλε πάνω στο άχυρο της φάτνης να κοιμηθεί.Θέαμα όντως καταπληκτικό!Ο Μονογενής Υιός του Θεού,ο ευρισκόμενος στους κόλπους του Πατρός,γίνεται τώρα υιός της Παρθένου,δίχως να παύσει συγχρόνως να είναι Θεός.
   Άγγελος Κυρίου καλεί τους αγραυλούντες ποιμένες να έλθουν να δούνε το θαύμα.Ενώ αυτοί κοιτάζουν ξαφνιασμένοι βλέπουν τον ουρανό να ανοίγει και ένα μεγάλο πλήθος αγγέλων να ανεβοκατεβαίνει στη γη,δοξάζοντας το Θεό που έγινε άνθρωπος για να συμφιλιώσει τη γη με τον ουρανό. Μέσα από όλα αυτά οι απλοϊκοί βοσκοί ήρθαν τρέχοντας στο σπήλαιο,προσκύνησαν τον ενανθρωπίσαντα Λόγο του Πατρός και στη συνεχεία κήρυτταν παντού τα θαυμάσια που αξιώθηκαν να δούνε δοξάζοντας τον Θεό για την μεγάλη του φιλανθρωπία.


                                                ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ 
                                                
                      ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!!!
 
   

Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2016

Ποδιά κουζίνας


    Μέσα στο φόρτο και το τρέξιμο των ημερών,ήθελα να ξεφύγω λίγο...κι έτσι...χώθηκα ανάμεσα στα υφάσματα και στην ραπτομηχανή μου,ράβοντας μία ποδιά,έτσι για να ανεβάσω λίγο το ηθικό μου,στο ποιο πολυσύχναστο χώρο του σπιτιού μου,που είναι η κουζίνα,που αυτές τις μέρες έχουμε την προετοιμασία του Χριστουγεννιάτικου τραπεζιού.


Στο πι και φι έραψα την ποδιά κουζίνας,ανακύκλωσα ένα κοτλέ ύφασμα,που ήταν από ένα παιδικό παντελονάκι, το συνδύασα με βαμβακερό,στο κεραμιδί χρώμα,που ήρθε κι έδεσε με την λεπτοπίλεπτη, δαντελίτσα.
Η μόνη διάφορα που ξεχωρίζει το μπροστινό,από το πίσω μέρος της ,είναι η τσέπη της!



Σας εύχομαι: η Αγία Γέννηση του Χριστού μας,να πλημμυρίσει στην καρδιά μας από αγάπη και συμπόνια,προς στον συνάνθρωπο μας,για έναν καλύτερο κόσμο και ποιο ανθρώπινο!!!


ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Άσπρο - κόκκινο

   Άσπρο - κόκκινο,είναι το θέμα που επέλεξαν οι διαχειριστρίες της ομάδας, και στην Ελλάδα αγαπάμε το πάτσγουορκ! Με σκοπό να ετοιμάσουν ένα πανό,για τον τοίχο του συλλόγου.
   Τα βασικά υλικά που θα  χρησιμοποιήσουμε είναι τα υφάσματα,να είναι το άσπρο και το κόκκινο σ'όλες τις αποχρώσεις του,το σχέδιο να είναι δική μας επιλογή,όπου θα ετοιμάσουμε ένα τετράγωνο τριάντα επί τριάντα εκατοστά.
   Επέλεξα να συνδυάσω το κέντημα,με το πάτσγουορκ,που είναι μία από τις τεχνικές που εκτιμάω ιδιαίτερα.



Μία γλαστρούλα με τουλίπες άνθισε μέσα στον χειμώνα και απλώθηκε τ'άρωμα της, τις τέσσερις γωνίες του τετράγωνου με την μέθοδο του  quilting.[να σημειώσω,ότι είμαι αρχάρια σ'αυτό το είδος]
Κεντήθηκε στην ποδοκίνητη μηχανή,με βελονιά κορδονέτο,ρίζα και μακροβελονιά.


Να είσαστε καλά και να περνάτε πάντα όμορφα!!!

 

Κυριακή, 11 Δεκεμβρίου 2016

Τσαντάκια Patchwork

 Μία ανάρτηση που είδα στην ομάδα ραπτική του facebook, βρήκα την ευκαιρία να ασχοληθώ με το ράψιμο και ποιο συγκεκριμένα με το πάτσγουορκ μιας και μου έλειψε.....θα φτιάξω τσαντάκια!
   Στο πάτσγουορκ,μου αρέσει η όλη διαδικασία της προετοιμασίας του πρόζεκτ,από το συνδυασμό των υφασμάτων,το μέτρημα,το κόψιμο με μαθηματική ακρίβεια...είναι φορές που πιάνω τον εαυτό μου,να ξεχνιέμαι από την πραγματικότητα και να μην καταλαβαίνω πως περνάει τόσο γρήγορα η ώρα...
   Έφτιαξα δύο τσαντάκια,ένα μικρό,που του προσθέσα δαντελίτσα,για περισσότερη τσαχπινιά.......


.....κι ένα λίγο μεγαλύτερο,με διαφορετική διάταξη στο πάτσγουορκ από το προηγούμενο,ώστε να έρχονται σε κάποια αντίθεση μεταξύ τους,ενώ τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι τα ίδια.


Και τα δύο μαζί.....


Στο εσωτερικό τους,ξέχασα να το φωτογραφίσω ......να σας ενημερώσω ότι έβαλα το ίδιο κόκκινο ύφασμα με την λουρίδα,που είναι στο εξωτερικό.


Αν θέλετε δείτε τα όμορφα τσαντάκια που έφτιαξαν τα κορίτσια,στην ομάδα της ραπτική.

Σας εύχομαι να περάσετε μία όμορφη,δημιουργική εβδομάδα!!!



Πέμπτη, 8 Δεκεμβρίου 2016

Biscornu

   Μια φορά κι έναν καιρό στο όμορφο σπιτάκι της Κλωθώ,της αγαπημένης μας Μαίρης,είδα για πρώτη φορά το biscornu και έμαθα τι είναι.....μου άρεσε τόσο πολύ και σκέφτηκα ότι κάποια στιγμή θα φτιάξω ένα...περισσότερο για να επεξεργαστώ πως ακριβώς γίνεται.Πέρασε ο καιρός και με τόσα που έτρεχαν δεν μου δόθηκε η ευκαιρία,αφού μια το ένα,μια τ'άλλο,τύχαινε και κάποιο νέο σχέδιο να το κάνουμε κι αυτό...έτσι λοιπόν με τούτα και μ' εκείνα... κάπου εκεί ξεχάστηκε τ'όνειρο του biscornu.......
   Όμως έμεινε μόνο όνειρο?  Όχι βέβαια.....μπορεί ο καιρός να πέρασε αλλά κάποτε έρχεται και η ώρα,για το κάθε τι......
   Ένα απόγευμα,πίνοντας τον καφέ μου,ήθελα να ξεκινήσω να κάνω κάτι μικρό και γρήγορο,δεν ήξερα τι ήθελα, κοιτάζοντας τα διάφορα υλικά που έχω υπό την κατοχή μου,το μάτι μου έπεσε σ'ένα κομμάτι ύφασμα από aida,που μου έχει μείνει από κάποια άλλη εργασία αναρωτιόμουν τι να το κάνω και πως να το αξιοποιήσω,κι εκεί κάπου ξύπνησε τ'όνειρο του biscornu! Ήδη,αρκετό μεγάλο χρονικό διάστημα του έδωσα να περιμένει.......
    Πήρα τα σύνεργα μου κι έπιασα πάλι την σταυροβελονιά κι έφτιαξα αυτό το όμορφο,μικρό, μαξιλαράκι,με χριστουγεννιάτικη πνοή,μιας και βρισκόμαστε στο στάδιο της προετοιμασίας της μεγάλης εορτής!


Με το biscornu, μας δίνεται η ευκαιρία ν'αξιοποιήσουμε διάφορα αντικείμενα, όπως χάντρες,κουμπιά,φούντες κι οτιδήποτε άλλο μπορούμε να φανταστούμε...


....ενθουσιάστηκα τόσο πολύ όχι μόνο από την ομορφιά του,αλλά και από τον γρήγορο τρόπο της κατασκευής του,που για πρώτη φορά κατάλαβα την Μαίρη,που έκανε μία θαυμασία συλλογή!!!


Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφα!!!








   

Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Η γιαγιά - Καλή

   Μια φορά κι έναν καιρό,σ'ένα χωριουδάκι που ήταν σκαρφαλωμένο στο λόφο ενός καταπράσινου νησιού,ζούσε μια καλή και ήσυχη γριά.Ήταν πολύ συμπαθητική και είχε πάντα έναν καλό λόγο για όλους τους συγχωριανούς της που είχαν πια ξεχάσει το αληθινό της όνομα κι όλοι τη φώναζαν γιαγιά-Καλή  και την αγαπούσαν πολύ.
   Η γιαγιά-Καλή ήταν μόνη στον κόσμο κι έμενε  σ'ένα μικρό σπίτι,από τα πρώτα του χωριού,που πάντα φάνταζε πεντακάθαρο κι ασβεστωμένο.
   Η ζωή της ήταν ήσυχη,απλή και πάντα ίδια.Χρόνια ολόκληρα δεν είχε ποτέ αλλάξει συνήθειες.Οι γείτονες του χωριού,σύμφωνα με το τι έκανε η γιαγιά-Καλή,ήξεραν και τι ώρα θα χτύπαγε το ρολόι της πλατείας.
   Το πρωί σηκωνόταν πουρνό πουρνό,πλενόταν,ντυνόταν και καθόταν στην πόρτα του κάτασπρου σπιτιού της,κάτω από τη μοναδική της ελιά,κι έγνεθε με τη ρόκα της.Γιατί από αυτό το μαλλί που έγνεθε  και το πουλούσε έβγαζε τα λίγα λεφτά που της χρειάζονταν για να μπορεί να ζήσει στο νησί της.


   Έγνεθε,λοιπόν,η γιαγιά-Καλή,έγνεθε χωρίς τελειωμό,ώσπου ερχόταν το σούρουπο.Τότε έμπαινε μέσα στο σπιτάκι της,έβαζε την ρόκα  με πολλή προσοχή πάνω σ'ένα σκαμνί κι άρχιζε να σκουπίζει και να καθαρίζει τη μικρή της κάμαρα.Άμα τέλειωνε τις δουλειές της,έτρωγε τη σούπα της,σύγυριζε το πιάτο και το κουτάλι της κι έπεφτε να κοιμηθεί,για να σηκωθεί το άλλο πρωί και να ξεκινήσει πάλι την καινούρια της μέρα με την ίδια σειρά.
   Μια μέρα όμως έφτασε στο χωριό ένας κακός κι ανεπρόκοπος άνθρωπος που ποτέ του δεν είχε δουλέψει κι όλο κοίταζε ποιον θα κατάφερνε να κλέψει και να κοροϊδέψει,για να του πάρει λεφτά χωρίς κόπο.Τριγύριζε ο κλέφτης όλη μέρα να βρει κανένα θύμα,πήγε από δω στο χωριό,πήγε από κει,πουθενά δεν βολεύτηκε.Έφτασε η νύχτα κι άρχισε να ψάχνει να βρει μέρος για να κοιμηθεί.Όμως όλες οι πόρτες των σπιτιών ήταν σφαλιστές,γιατί οι άνθρωποι ήταν νοικοκυραίοι και δουλευτάρηδες και μαζεύονταν το βράδυ νωρίς στη γωνιά τους να ησυχάσουν και να κοιμηθούν.
   Με τα πολλά έφτασε και στο σπιτάκι της γιαγιάς-Καλής. Κοιτάζει από το παράθυρο και βλέπει μέσα,μόνη της,την κυρούλα να κάνει τις δουλειές της με το φως μιας μικρής λάμπας.
   "Εδώ είμαστε",λέει μέσα του ευχαριστημένος ο κλέφτης."Θα τρυπώσω στο σπίτι κάποια στιγμή που δε θα βλέπει η γριά,θα περάσω το βράδυ μου κι έπειτα θ'αρπάξω ό,τι μπορέσω και θα φύγω κι ας τρέχει να με γυρεύει".
   Έτσι κι έγινε.Η γιαγιά-Καλή,απασχολημένη καθώς ήταν με τις δουλειές του σπιτιού της,δεν κατάλαβε πως γλίστρησε αθόρυβα ο άνθρωπος μέσα στο φτωχικό της.
   Σε μια στιγμή,χωρίς να το θέλει,η γριά έκανε κάποιο κρότο.Τότε ο κλέφτης τρόμαξε και χώθηκε κάτω από το σιδερένιο της κρεβάτι.Για κακή του όμως τύχη,το κρεβάτι της γιαγιάς-Καλής ήταν κοντό και τα πόδια του κακού ανθρώπου έβγαιναν απόξω.
   Κάνει,λοιπόν,να γυρίσει η γιαγιά κατά το κρεβάτι της,για να πέσει να κοιμηθεί,και τι να δει!Δυο ποδιά με μπότες που περίσσευαν! Της κόπηκε το αίμα της καημένης της γριούλας.Τώρα? Τι να κάνει? Ήταν μόνη κι αβοήθητη.Πως να ειδοποιήσει τους γειτόνους της? Αν φώναζε,θα την έπιανε ο κλέφτης και ίσως να την έπνιγε προτού έρθουν να τη βοηθήσουν.Έτρεμε η γιαγιά-Καλή από το φόβο της,αλλά ξαφνικά μια ιδέα έλαμψε στο μυαλό της.
   Πήγε στο σκαμνί όπου πάντα άφηνε τη ρόκα της,την άρπαξε κι άρχισε να γνέθει τραγουδώντας,στην αρχή σιγανά κι όσο πήγαινε και ποιο δυνατά:
   Γνέθε,γνέθε,ρόκα μου,
   κάνε ταχιά,ρόκα μου,
   να παντρευτώ,
   να με πιάσουνε οι πόνοι
   και να φωνάξω!
   Βοηθάτε με,γειτόνοι!
   Βοηθάτε με γειτόνοι!
   Βοηθάτε με γειτόνοι!
   Ο κλέφτης νόμισε πως έπεσε σε τρελόγρια.
   "Άκου η ξεμωραμένη",είπε μέσα του,"να θέλει να παντρευτεί σε τέτοια ηλικία!".Και δεν ανήσυχε καθόλου.
   Οι γείτονες όμως,που ήξεραν πόσο ήσυχη ήταν η γιαγιά-Καλή και πόσο πιστή στις συνήθειες της,παραξενεύτηκαν.
 -Κάτι συμβαίνει στο σπίτι της γιαγιά-Καλής,είπαν και μια και δυο έτρεξαν στη γριούλα να τη βοηθήσουν.
   Μόλις άνοιξαν την πόρτα,είδαν τη γιαγιά-Καλή,άσπρη από το φόβο της,να τους κάνει νόημα να κοιτάξουν κάτω από το κρεβάτι.
   Όρμησαν τότε εκείνοι,άρπαξαν τον κλέφτη και τον έδεσαν χειροπόδαρα.
   Έτσι,λοιπόν,η ψυχραιμία και η εξυπνάδα έσωσαν την καλή γριούλα που συνέχισε κάθε πρωί να γνέθει με τη ρόκα της και ν'αγναντεύει το πέλαγος καθισμένη στη σκιά της μοναδικής της ελιάς.

  Η αγάπη για τον συνάνθρωπο....μέσα από το παραμύθι....απλώθηκε πάνω στο σεντόνι,για να σκορπίσει στα όνειρα μας και να μας γεμίσει με ελπίδα και αισιοδοξία για έναν ποιο ανθρώπινο κόσμο!


 
   Καρδούλες....πλέχτηκαν με το βελονάκι,σ'ένα αντραντέ...... που ενώθηκε στο ύφασμα, με ένωση ασφαλείας,σε ποδοκίνητη μηχανή.

   Το παραπάνω παραμύθι είναι από το βιβλίο της Γιολάντα  Πατεράκη - Αλέκα Χατζηκωσταντή,"Νησιώτικα παραμύθια".

                      Σας εύχομαι να περάσετε ένα όμορφο σαββατοκύριακο!



Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2016

Pumpkin

 Σήμερα,είναι του Αγίου, Απόστολου, Ανδρέα και Χρόνια Πολλά ,σ'όλους τους εορτάζοντες και εορτάζουσες!  Επίσης,στα παλιά τα χρόνια οι άνθρωποι για την σημερινή μέρα,έλεγαν:πως ο καιρός ανδρειώνεται.....όντως,νοιώσαμε το κρύο που μας έρχεται στο κατώφλι του χειμώνα!  
       Είναι και η  τελευταία μέρα του φθινόπωρου,ευκαιρία να σας παρουσιάσω ένα φθινοπωρινό κηπευτικό που τα μικρά παιδιά, την μαθαίνουν μέσα από το κλασικό παραμύθι της Σταχτοπούτας,που  η κολοκύθα έγινε άμαξα για να την μεταφέρει στο παλάτι!
Το έντονο πορτοκαλί της χρώμα και τα διάφορα μεγέθη της και τα σχήματα της, εκτός από διακοσμητικό στοιχείο,η κολοκύθα έχει και ωφέλιμες,θρεπτικές ιδιότητες στον οργανισμό του ανθρώπου,με ελάχιστες θερμίδες,που την χρησιμοποιούμε στην κουζίνα,στην μαγειρική,αλλά και στην ζαχαροπλαστική.


Με τις βελόνες και ελάχιστο βαμβακερό νήμα,έπλεξα την κολοκύθα,για να διακοσμεί την κουζίνα μου,όλο τον χρόνο.


Ένα από τα αγαπημένα,παραδοσιακά,φαγητά του τόπου μας,είναι το κολοκύθι παστίτσιο! Ειλικρινά όποιοι το έχουν δοκιμάσει δεν μπορούν ν'αντισταθούν στην νοστιμιά του!

ΚΟΛΟΚΥΘΙ - ΠΑΣΤΙΣΙΟ
    ΥΛΙΚΑ:                                                                                    
 2 κιλά κίτρινο κολοκύθι 
1 κιλό πατάτες
Μισό κιλό,κρεμμύδια ξερά
1 φλιτζάνι του τσαγιού,λάδι
    6 κουταλιές της σούπας,αλεύρι
Αλάτι - πιπέρι
Δυόσμος
Μαιντάνος
Επιλεκτικά αν θέλουμε μία κόκκινη καυτερή πιπεριά.

ΕΚΤΕΛΕΣΗ: Από την προηγούμενη μέρα,καθαρίζουμε το κολοκύθι,το πλένουμε και το κόβουμε σε φέτες,όπως ακριβώς κόβουμε τις τηγανίτες πατάτες.Στην συνεχεία το αλατίζουμε και το βάζουμε σ'ένα τρυπητό και τ'αφήνουμε όλη την  νύχτα να στραγγίξει,για να φύγουν τα νερά του.
Την επόμενη μέρα,καθαρίζουμε τις πατάτες,τις πλένουμε,τις κόβουμε σε ρόδελλες,τις αλατίζουμε ελαφρά,βάζουμε λίγο πιπέρι,τις ανακατεύουμε και τις βάζουμε σε λαδωμένο ταψί.
Κατόπιν παίρνουμε το στραγγισμένο κολοκύθι,το τοποθετούμε σε μία μεγάλη λεκάνη,βάζουμε το κρεμμύδι μας,κομμένο σε φέτες,τον δυόσμο,τον μαϊντανό,ψιλοκομμένα και επιλεκτικά την κόκκινη πιπεριά,αν το προτιμάμε καυτερό,το πιπέρι,το μισό λάδι,τ'ανακατεύουμε πάρα πολύ καλά και το ρίχνουμε πάνω από τις πατάτες,μέσα στο ταψί.Με το κουτάλι ρίχνουμε που και που αλεύρι σ'όλη την επιφάνεια του ταψιού,κατόπιν ρίχνουμε το υπόλοιπο λάδι,που μας έμεινε για να κάνει κρούστα.
Εδώ,είναι έτοιμο για τον φούρνο.......


....το ψήνουμε σε μέτριο φούρνο,ώσπου να ψηθεί και να μείνει μόνο με το λάδι του. Το σερβίρουμε ζεστό ή κρύο έχει την ίδια νοστιμιά,συνοδευόμενο μ'ένα ποτηράκι κόκκινο κρασί!


Καλή επιτυχία και καλή σας όρεξη!

Σας εύχομαι καλό χειμώνα,καλό και ευλογημένο μήνα,να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφα!!!





Δευτέρα, 14 Νοεμβρίου 2016

Μία τσάντα - βαλίτσα

   Με την μέθοδο του πάτσγουορκ ξεκίνησα να ράψω μία τσάντα,όμως,στην πορεία του ραψίματος, εθίστηκα τόσο πολύ που ένωνα το ένα κομμάτι μετά τ'άλλο,ως αποτέλεσμα να μου βγει τεράστια σε μέγεθος,ξέφυγα τελείως από τις υποτιθέμενες διαστάσεις που την ήθελα.Δεν μου πήγαινε καρδιά να την ξηλώσω....αφού μου άρεσε έτσι όπως ήταν.....
   Ανάμεσα στο δίλημμα του ξηλώματος, αστραπιαία μου πέρασε από το μυαλό η θέση που θα την χρησιμοποιούσα,κι έτσι ολοκληρώθηκε η διαδικασία του πρόζεκτ, και σας την παρουσιάζω:


Το πίσω μέρος της είναι με πάτσγουορκ.......


...της έβαλα και φόδρα,την έντυσα μ'ένα λουλουδένιο ύφασμα,που κόπηκε και ράφτηκε όπως η τσάντα...της έβαλα και χερούλια....


.....το πλαϊνό της,είναι 0,16 εκατοστά.


Είχα κι ένα μικρό ατύχημα....αφού την έπλυνα και την άπλωσα η ένωση στο πάνω μέρος της τσάντας μου ξηλώθηκε λίγο......έκανα ένα φαρδύ πλακέ.....που όχι μόνο το διόρθωσα αλλά της έδωσε και μία άλλη όψη,στην όλη παρουσίαση της.


Μέσα από την ανακύκλωση τεσσάρων παντελονιών τζιν, φτιάχτηκε μία τσάντα - βαλίτσα,με διαστάσεις 0,82 * 0,60 * 0,16 εκατοστά!



Σας εύχομαι να περάσετε: Καλό, Άγιο Σαραντάμερο,αφού από αύριο ξεκινάει η νηστεία των Χριστούγεννων!!!           

                                          Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!!!










  

Κυριακή, 13 Νοεμβρίου 2016

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

 Λαμπρός φωστήρας της Τρισηλίου Θεότητας και  Μεγάλος Πατέρας της Εκκλησίας είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος,που γεννήθηκε κι έζησε στα τέλη του 4ου αιώνα.
   Στη βρεφική του ηλικία έμεινε ορφανός από πατέρα.Η μητέρα του Ανθούσα αρνήθηκε κάθε πρόταση για δεύτερο γάμο κι αφοσιώθηκε στον Θεό και στην ανατροφή του υιού της.Πρόσφερε στον Ιωάννη μία επιμελημένη μόρφωση.Όταν κοιμήθηκε η μητέρα του,διένειμε τη μεγάλη περιουσία του στους πτωχούς κι αναχώρησε για την έρημο της Συρίας.
   Το 381 χειροτονήθηκε Διάκονος και μετά από δύο χρόνια χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος.Η ευγλωττία του ήταν πολύ δυνατή και από το χαρακτηριστικό του αυτό έλαβε την προσωνυμία Χρυσόστομος.
   Το 398 παρά τη θέλησή του αναδείχθηκε Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως και αμέσως οργάνωσε ένα πολύπτυχο έργο που κάλυπτε θέματα ιεραποστολής,φιλανθρωπίας,ηθικής καθάρσεως του κλήρου και αναμόρφωσης της λατρευτικής ζωής.Αυτή η ποιμαντική δράση που ανέπτυξε σύντομα γέννησε την εχθρότητα και μα απόφαση του αυτοκράτορα πήρε το μακρύ δρόμο της εξορίας με τέρμα την Κουκουσό.
   Το 407 πήραν εντολή να φύγουν για την Πιτυούντα του Πόντου.Ύστερα από τρεις μήνες συνεχούς πεζοπορία έφτασαν στα Κόμανα του Πόντου και θέλησαν να διανυκτερεύσουν στον εκεί ναό του Αγίου Μάρτυρα Βασιλίσκου.
   Ο Άγιος Ιωάννης νιώθει ότι έφθασε το τέλος και μπροστά στο Θυσιαστήριο αφού προσευχήθηκε,σαν επωδό όλης της ζωής του ψιθύρισε: "Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν".Κάνοντας το σημείο του Σταυρού έγειρε το σώμα του πάνω στην Αγία Τράπεζα και ψελλίζοντας το "Αμήν" παρέδωσε το πνεύμα του.Πάνω του τα Χερουβίμ και τα Σεραφίμ,Εξαπτέρυγα και Πολυόμματα,έτσι όπως τα ένοιωθε ο Ιεράρχης όταν λειτουργούσε,τώρα τον υποδέχονται καθώς εκείνος εξόριστος της γης ουρανοδρομεί!.

                                                    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Σάββατο, 12 Νοεμβρίου 2016

Ένα καρέ....

   Ένα καρέ,που το τονίζει η ομορφιά του,μέσα από τα δαντελένια μονοπάτια του!
 Ο τετράγωνος αντραντές στο κέντρο του καρέ,με τα τριαντάφυλλα,που ανθίζουν ακόμη και μέσα στο Νοέμβριο,μας χαρίζουν απλόχερα τ'άρωμα τους,τοποθετήθηκε στο κέντρο του καρέ....



.....τα φύλλα του,παίρνουν σιγά - σιγά τα χρώματα του φθινόπωρου κι απλώνονται στην γυροβολιά του..........


....για να ολοκληρώσουν όλη την αρχοντιά του,σ'αυτό εδώ το εργόχειρο!


Σας εύχομαι να περάσετε ένα όμορφο Σαββατοκύριακο!!!





Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΑΡΣΕΝΙΟΣ Ο ΚΑΠΠΑΔΟΚΗΣ


   Ένας από τους τελευταίους Καππαδόκες Αγίους που έζησε στις μέρες μας είναι και ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης. Γεννήθηκε και έζησε στα Φάρασα της Καππαδοκίας λίγο πριν την Μικρασιατική καταστροφή.                                                                                                        
Ήταν Ιερομόναχος και εκτός από τα ιερατικά του καθήκοντα δίδασκε και στα παιδιά τα ιερά γράμματα. Αφ' ότου πήγε πεζός να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους,ο κόσμος τον ονόμασε Χατζή-Εφεντή. Απέκρυπετε τις αρετές του υποκρινόμενος εξάψεις οργής προκειμένου να αποφύγει την εκτίμηση των ανθρώπων.Όταν η θαυματουργική του όμως δύναμη γεννούσε τον θαυμασμό,απαντούσε αυστηρά:"Ε!τι θαρρείτε,πως είμαι άγιος?Αμαρτωλός είμαι,χειρότερος από σας.Δεν βλέπετε,ακόμη και τον θυμό μου δεν μπορώ να συγκρατήσω.Ο Χριστός κάμνει τα θαύματα που βλέπετε.Εγώ τα χέρια μου μόνον υψώνω και τον παρακαλώ!".
Όντως όταν ύψωνε τα χέρια του για να ικετεύσει υπέρ κάποιου άλλου έμοιαζε ότι έπιανε τον Χριστό από τα πόδια και τον άφηνε,πάρα μόνο όταν η δέηση του είχε πλέον εισακουσθεί.
Με το χάρισμα της προορατικότητας ο πατήρ Αρσένιος προείπε από πολύ νωρίς τον ξεριζωμό των Ελλήνων και οργάνωσε την αναχώρηση των κατοίκων από τα Φάρασα.
Όταν έφθασε εκείνη η ώρα,ο Γέροντας μπήκε επικεφαλής του ποιμνίου του σαν άλλος Μωυσής για την μεγάλη έξοδο.Βαδίζοντας με τα πόδια εν μέσω απειλητικών Τούρκων έφθασαν στη Μυσρίνα και τέλος στην Ελλάδα.Όπως είχε προγνωρίσει,μετά από σαράντα ημέρες κοιμήθηκε σε ένα νησί,στην Κέρκυρα,και κλείνοντας τα  ματιά είπε:"Την ψυχή,την ψυχή να φροντίζετε!" και έπειτα έκλεισε τα μάτια για πάντα.
Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης υπήρξε ο τελευταίος στη σειρά των Οσίων της Καππαδοκίας που δοξάσθηκε στις μέρες μας από τον Θεό για να μας πείσει ότι και σήμερα αναδεικνύονται Άγιοι καθ'όλα όμοιοι με τους παλαιούς.


ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ



Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟΣ

  

 Η συκοφαντία είναι ενέργεια χωρίς αγάπη,πράξη φθόνου.Πολλοί Άγιοι πέρασαν από αυτήν την δοκιμασία,ανάμεσα τους και ο σύγχρονος Άγιος ένας Άγιος των ημερών μας,ο Άγιος Νεκτάριος,ο κατά κόσμον Αναστάσιος Κεφαλάς,που με την καρτερία και την υπομονή του κατόρθωσε να αναδειχθεί Άγιος.
   Ξεκίνησε από την Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης από γονείς πάμπτωχους αλλά ευσεβείς και με μεγάλες δυσκολίες έφθασε στο μεγάλο αξίωμα της Αρχιεροσύνης ως Επίσκοπος Πεντάπολεως.
   Ο διάβολος φθόνησε την αρετή του και προκάλεσε το φθόνο σε ορισμένα μέλη του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας που τον διέβαλαν στον Πατριάρχη.Ο Πατριάρχης όλη τη μέχρι τότε αγάπη που έτρεφε για τον Άγο την μετέβαλε σε μίσος και κακία. Ο Άγιος δεν ζήτησε να βρει το δίκιο του,αλλά αναπολόγητος και με θλίψη υπομένει την συκοφαντία.Ο Πατριάρχης τον παύσει από τα καθήκοντα του και τον αναγκάζει να φύγει από την Αλεξάνδρεια.
   Κατασυκοφαντημένος έρχεται στην Αθήνα,όπου βρέθηκε μόνος,καταφρονημένος,στερούμενος ακόμη και από τον επιούσιο άρτο.Δεν υπέκυψε,αλλά με ταπείνωση αφέθηκε στη χάρη του Θεού που σύντομα τον ανέδειξε σε Διευθυντή της Ριζαρείου Εκκλησιαστικής Σχολής.Το 1908 έρχεται στην Αίγινα,όπου μέσα από πολλές δυσκολίες και νέες συκοφαντίες κατόρθωσε κι έκτισε γυναικείο Μοναστήρι στο οποίο παρέμεινε μέχρι την κοίμηση του.Το 1920 προσευχόμενος ειρηνικά παρέδωσε το πνεύμα του αφήνοντας γύρω του μια ουράνια  ευωδία και θεραπεύοντας έναν ασθενή, αποκαλύπτοντας έτσι πόσο τον τίμησε ο Θεός.Τα πολλά θαύματα του τον ανέδειξαν σε Μέγα Άγιο του 20ου αιώνα,που διδάσκει όχι μόνο με το παράδειγμα του,αλλά και με τα λόγια του,αφού όπως ο ίδιος έγραψε:" Τας δοκιμασίας απαιτεί η του ανθρώπου ατέλεια προς τελείωσιν αυτού"!

                                                        ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ


Τρίτη, 8 Νοεμβρίου 2016

ΑΓΙΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ

   Η ψυχή μας συντονισμένη με τους ήχους και τις φωνές του κόσμου δεν  έχει συνηθίσει ν'ακούει λόγο για τους αγγέλους,που είναι άυλες και υπερκόσμιες δυνάμεις. Ωστόσο οι άγγελοι υπάρχουν,όπως υπάρχουν και οι δαίμονες.Ο Εωσφόρος,το πρώτο στην τάξη ουράνιο πνεύμα,που βρισκόταν πλησιέστερα στο Θεό, υπερηφανεύθηκε και θέλησε να ομοιωθεί με τον Ύψιστο.
   Ήταν ο πρώτος που απέρριψε το καλό και διάλεξε το κακό. Γι'αυτό και εξέπεσε από την θέση του και βυθίστηκε στην άβυσσο.Μαζί του παρέσυρε κι ένα πλήθος αγγέλων κάθε τάξεως κι έγινε αρχηγός τους.Τότε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ ρίχτηκε προς το ρήγμα,σύναξε όλους τους αγγέλους που παρέμειναν πιστοί και φώναξε:"Πρόσχωμεν! Στώμεν ευλαβώς! Στώμεν μετά φόβου!".Με άλλα λόγια:"Προσοχή,ας γρηγορούμε εμείς τα δημιουργήματα που έχουμε το προνόμιο να στεκόμαστε ενωπίον του Θεού. Ας αναγνωρίσουμε ότι είμαστε λειτουργοί του".
   Σεισμός μέγα στον αόρατο κόσμο και το ένα από τα δέκα αγγελικά τάγματα μετάτραπηκε σε δαιμονικό τάγμα. Στην μνήμη αυτής της Συνάξεως,της συνάθροισης δηλαδή των ουρανίων ταγμάτων υπό την καθόδηγηση του Αρχαγγέλου Μιχαήλ οι Άγιοι πατέρες θέσπισαν την εορτή της Συνάξεως των Αρχιστράτηγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών ουρανίων ασωμάτων Δυνάμεων.
   Η εορτή θυμίζει σε όλους μας όταν βρισκόμαστε στη δίνη των πειρασμών να ενθυμούμαστε την αρχαγγελική προσταγή:"Πρόσχωμεν!Στώμεν Καλώς!Στώμεν μετά φόβου!".



   Σήμερα είναι η Σύναξης των Αρχιστράτηγων Μιχαήλ και Γαβριήλκαι των λοιπών ουρανίων ασωμάτων Δυνάμεων!
   Χρόνια Πολλά και ευλογημένα σ'όλους τους εορτάζοντες και εορτάζουσες!
               


                                                     ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ






















Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου 2016

CORN

  -Σε παρακαλώ έλα λίγο μέσα.....
  -Είναι περασμένη η ώρα και πρέπει να πάω να μαγειρέψω......είπε η Ανδρομάχη,περνώντας έξω από το σπίτι της Μαριάννας,που βρισκόταν στο κέντρο του χωριού,λίγο ποιο πάνω από την εκκλησία.
Η Μαριάννα,όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος το καλοκαίρι,παραθέριζε στο χωριό των γονιών της.Το μέρος που γεννήθηκε,που έκανε τα πρώτα της βήματα και έζησε τα παιδικά της χρόνια.Κατόπιν μετανάστευσε στην πρωτεύουσα για μία καλύτερη ζωή,όπως έκαναν άλλωστε όλοι οι νέοι στην εποχή εκείνη.
   Περνώντας στο κατώφλι του σπιτιού της,από που κι αν γύρναγες το βλέμμα σου σε κάθε του γωνία, η οικοδέσποινα είχε βάλει την δική της πινελιά,φτιαγμένη με τα χρυσά της χεράκια!
Τα πάντα ήταν χειροποίητα,τόσο όμορφα στολισμένα με τ'αρχοντικά της κεντήματα!
  - Κοίτα αυτά εδώ...τα έφτιαξε η αείμνηστη μητέρα μου,τότε που ήταν κοπέλα και μου έδειξε τα κεντημένα μαξιλαράκια της,που στόλιζαν  μία γωνία του καναπέ της! Πράγματι ήταν ένα κόσμημα,λες και δεν τα είχε αγγίξει χέρι.....
  Στην συνεχεία,τις πλεκτές μινιατούρες,που στόλιζαν την κουζίνα της κι έδιναν μία ξεχωριστή πινελιά στο χώρο,που φωτιζόταν κάτω από τις υπέρλαμπρες αχτίνες,του καλοκαιρινού ήλιου που διαπερνούσαν μέσα από την κέντητη κουρτίνα! Αυτό που με εντυπωσίασε περισσότερο ήταν το καλαμπόκι,που δεν το είχα ξαναδεί...βλέποντας η Μαριάννα, τον θαυμασμό μου,χωρίς δεύτερη σκέψη,ανάμεσα τις απορίες που είχα πως να πλέκετε...την άκουσα να μου λέει έλα σε δύο λεπτά να σου δείξω δεν θ'αργήσουμε είναι πάρα πολύ εύκολο.
   Κι όμως...παρόλο που μου φαινόταν ότι πλεκόταν σειρά-σειρά,μ'αλλαγή τα χρώματα,τελικά έπεσα έξω. Πλεκέτε όλο μαζί όπου στην ίδια σειρά εναλλάσσουμε τα χρώματα... ξεκίνησε να μου δείχνει με υπομονή και αγάπη,λύνοντας μου ταυτόχρονα και τις απορίες μου!
   Σας παρουσιάζω το δικό μου καλαμπόκι,που στολίζει την κουζίνα μου.Μπορεί να είναι για κάποιους μιας άλλης εποχής,ειλικρινά για μένα το χειροποίητο είναι και θα είναι πάντα επίκαιρο!


Αν σας αρέσει και θέλετε κι εσείς να το φτιάξετε τότε ακολουθείστε τις παρακάτω οδηγίες,όπως μου της έδειξε η Μαριάννα και την ευχαριστώ για όλα μέσα από την καρδιά μου!
Επιλέγουμε τρία χρώματα,κατά προτίμηση βαμβακερά και καλό είναι να είναι στα χρώματα του καλαμποκιού και το ανάλογο νούμερο βελόνες {στο συγκεκριμένο νήμα,χρησιμοποιήσα το νούμερο τρία}.φυσικά θα χρειαστούμε ένα βελονάκι και μία βελόνα ραψίματος.


Βάζουμε στην βελόνα μας,σαράντα πόντους,το λευκό χρώμα ή ξεκινάμε με όποιο θέλουμε...
στην επόμενη σειρά παίρνουμε το κίτρινο .κάνουμε μία θηλιά και το βάζουμε στην αρχή της βελόνας μας.Ξεκινάμε και πλέκουμε με καλή,τους δύο πρώτους πόντους μαζί κατόπιν πλέκουμε άλλους τρεις πόντους με το κίτρινο.Αφήνουμε την κλωστή μας στο πίσω μέρος του πλεκτού μας και πιάνουμε το λευκό ,πλέκουμε τέσσερις πόντους,τ'αφήνουμε μετά το κίτρινο,ως στο τέλος της σειράς,που τελειώνουμε με το λευκό χρώμα,αφού ξεκινήσαμε με το κίτρινο.


Σ'αυτήν την φωτογραφία,φαίνεται ότι αφήσαμε το κίτρινο χρώμα και πιάνουμε το λευκό....


Από την ανάποδη του πλεκτού μας,προσέχουμε την κλωστή που δεν πλέκουμε να είναι μπροστά μας όπως βλέπουμε  στην παρακάτω φωτογραφία,όπου.είναι το λευκό και  πλέκουμε καλή με το κίτρινο χρώμα.τους τέσσερις πόντους και πάμε ως στην άκρη της σειράς ενάλλαξ,


Έτσι σχηματίζεται η ανάποδη του πλεκτού μας.....


και εδώ η καλή του....


Όταν φτάσουμε στο τέλος,παίρναμε τους πόντους μας σε μια βελόνα ραψίματος,τραβάμε την κλωστή μας και το ράβουμε από την καλή πλευρά του.


Πλέκουμε άλλο ένα το ίδιο.Κατόπιν παίρνουμε το νήμα,με το πράσινο χρώμα ,το βάζουμε διπλή την κλωστή και πλέκουμε με το βελονάκι,γαϊτανάκια για να σχηματίσουμε μία αλυσίδα που θα ενώσουμε τα δύο καλαμπόκια μας.


 Ράβουμε την αλυσίδα μας,με κρυφές βελονιές,στο πάνω μέρος του καλαμποκιού,σχηματίζοντας ταυτόχρονα και τα φύλλα.


Όποια απορία κι αν έχετε μην διστάσετε να με ρωτήσετε....σας εύχομαι καλή επιτυχία και μην ξεχνάτε ότι το πλέξιμο είναι το καλύτερο αγχολυτικό.

Επίσης,σας εύχομαι να περάσετε έναν ευλογημένο,όμορφο,δημιουργικό μήνα με ότι σας ευχαριστεί και να είσαστε πάντα καλά!!!

















  

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2016

Η νεράιδα των λουλουδιών

 Τριαντάφυλλα,σχεδιάστηκαν και κεντήθηκαν μέσα σε τετράγωνα....στο ροζ χρώμα...


....αλλά...και στο μοβ...


Στο κέντρο,το στολίζει μία όμορφη νεράιδα,έτοιμη να πετάξει με τα γαλάζια της φτερά,από λουλούδι σε λουλούδι και να μας ταξιδέψει στον φανταστικό κόσμο των παραμυθιών.......


Αφού,ολοκληρώθηκε το κέντημα,τοποθέτησα ανάμεσα στα δύο υφάσματα,βάτα για να φτιάξω το παπλωματάκι και έκανα το καπιτονάρισμα μ'ένα φαρδύ πλακέ, γύρω-γύρω έραψα φάσα.

Εδώ,φαίνεται μία γωνία,από το πίσω μέρος του παπλώματος...


Η νεράιδα των λουλουδιών,άνοιξε τα γαλάζια της φτερά και πέταξε πάνω στο σεντονάκι...να βρει την αγαπημένη της φιλενάδα....


για να λένε παραμύθια και νανουρίσματα...γεμίζοντας με χαρούμενα χρώματα,τα παιδικά όνειρα της μικρής!


Το όμορφο,παιδικό σετάκι το συνοδεύει και η ασορτί μαξιλαροθήκη.


Να με συγχωρείτε για την παρουσίαση του έργου μου,που τις φωτογραφίες φαίνεται ασιδέρωτο,δεν το φωτογράφησα πριν πλυθεί...........

Να είσαστε πάντα καλά και να περνάτε όμορφα και δημιουργικά!

Καλή και ευλογημένη εβδομάδα!!!